Geri ileri
Madde 225 - (9/7/1953 tarih ve 6123 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Vazifesini ihlal eden veya ihlale tasaddi eyliyen mürteşiye hükmolunacak
asıl cezadan maada aldığı paranın veya taahhüt olunan menfaatlerin miktar veya
değerinin beş misli kendisinden ağır para cezası olarak alınır.
Muhik olmıyan bir menfaate hizmet emeliyle rüşvet veren kimselerin mahküm
olacakları cezalardan başka vermiş oldukları rüşvetin müsaderesine de hükmolu-
nur.
Madde 226 - (1/3/1926 tarih ve 765 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Raiş olan şahıs raşi ve mürteşiden hangisinin vasıtası ise onun fer'an
zimethali sayılır.
Madde 227 - (9/7/1953 tarih ve 6123 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Vazifesine dahil olmıyan bir hususun ifasına veya terkine muktedir ve bin-
nefis tervici merama kaadir olmadığı halde olduğundan bahisle menfaat temin
eyliyen şahıs bir seneden aşağı olmamak üzere hapsolunur ve kendisinden 500
liradan 2.000 liraya kadar ağır para cezası dahi alınır.
Bu kanunun 202,203,205,206,207,208,209,210,212,213,214,215,216,217 ve
227 nci maddeleriyle mahküm olanlara aynı zamanda memuriyetten müebbeden mah-
rumiyet cezası da hükmolunur.
Madde 285 fıkra beş, altı - (11/6/1936 tarih ve 3038 sayılı Kanunun
hükmüdür.)
Eğer mahkümiyet ölüm cezasını müstelzim olmuş ve infaz edilmişse müfteriye
aynı ceza verilir.
Henüz infaz edilmemiş ise müebbed ağır hapis cezası hükmolunur.
Madde 286 fıkra üç - (1/3/1926 tarih ve 765 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Eğer bu yalan şahadet cürmü müebbet cezayı intaç etmiş ise failin göreceği
ceza on beş seneden az olamaz ve eğer şahadet idam cezası hükmünü istilzam et-
miş ise bu hükmün icra olunmuş olup olmamasına göre fail hakkında idam veya
müebbet ağır hapis cezası verilir.
Geri ileri