Endeksler
                                                                                
                    KURUMLAR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN                      
                             KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ                              
                                                                                
    Kanun Numarası        : 5422                                                
    Kabul Tarihi          : 3/6/1949                                            
    Yayımlandığı R.Gazete : Tarih: 10/6/1949  Sayı: 7229                        
    Yayımlandığı Düstur   : Tertİp: 3 Cilt: 30  Sayfa: 1178                     
                                                                                
    1 - 22/7/1953 tarih ve 6186 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya   
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 7)                  

    Madde 7 fıkra iki - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)       
    1 - 6 numaralarda yazılı kurumlar, kuruluşlarındaki maksadın dışında kalan  
işleri dolayısiyle vergiye tabi olur.                                           
    2 - (30/12/1960 tarih ve 192 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya  
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 12,13,16,25,27,29,  
30,31,32,33,34 ve 44)                                                           
                                                                                

    Madde 12 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    11 inci maddede yazılı dar mükellefiyet mevzuuna giren kazanç ve iratlar    
şunlardır:                                                                      
    1. Türkiye'de Vergi Usul Kanunu hükümlerine uygun sabit iş yeri olan veya   
daimi temsilci bulunduran yabancı kurumlar tarafından bu yerlerde veya bu tem-  
silciler vasıtasiyle yapılan işlerden elde edilen ticari kazançlar (İhraç edil- 
mek üzere Türkiye'de satınaldıkları veya imal ettikleri malların Türkiye'de     
veya Türkiye'den satmaksızın yabancı memleketlere gönderenlerin ve işten doğan  
kazançları Türkiye'de elde edilmiş sayılmaz);                                   
    2. Türkiye'de elde edilen ücretler;                                         
    3. Türkiye'de elde edilen serbest meslek kazançları;                        
    4. Türkiye'de bir tarım işletmesini işleten yabancı kurumların bu faaliyet- 
ten elde ettikleri kazançlar;                                                   
    5. Gayrimenkullerin ve hakların Türkiye'de kiralanmasından elde edilen      
iratlar;                                                                        
    6. Gelir Vergisi Kanununun 82 nci maddesine göre vergi tevkifatına tabi     
menkul kıymet faiz ve temettüleri;                                              
    7. Menkul kıymet satışından elde edilen kazançlar hariç olmak üzere, sair   
kazanç ve iratlar,                                                              
                                                                                

    Madde 13 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Kurumlar vergisi, birinci maddede yazılı mükelleflerin bir hesap dönemi     
içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanır.                  
    Safi kazancın hesaplanmasında Gelir Vergisi Kanununun ticari kazanç hakkın- 
daki hükümleri uygulanır.                                                       
    Dar mükellefiyete tabi kurumların kazancı gayrimenkul sermaye iradından ve- 
ya ticari kazanç gibi hesaplanmasına lüzum görülmiyen diğer kazanç ve iratlar-  
dan ibaret ise, Gelir Vergisi Kanununun bu gibi kazanç ve iratların tesbiti     
hakkındaki hükümleri kurumlar vergisi matrahının tesbitinde de cari olur.       
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                

    Madde 16 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Kurumların:                                                                 
    1. Aralarında vasıtalı, vasıtasız bir şirket münasebeti veya devamlı ve     
sıkı bir iktisadi münasebet bulunan gerçek ve tüzelkişilerden yaptıkları istik- 
razlar teşebbüste devamlı olarak kullanılır ve bilhassa sabit değerlere yatı-   
rılmış olursa;                                                                  
    2. Bu istikrazlarla kurumun öz sermayesi arasında emsaline nazaran bariz    
bir nispetsizlik mevcut olursa;                                                 
    Bu suretle borçlanılan paralar örtülü sermaye sayılabilir.                  
                                                                                

    Madde 25 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Kurumlar vergisi bu kanuna göre tesbit olunan kurum kazancından:            
    1. Sermaye şirketleri ile kooperatiflerde % 10 ;                            
    2. Diğer kurumlarda % 35;                                                   
nispetinde alınır. Hesaplanan vergilerde lira kesirleri atılır.                 
                                                                                

 

 
    Madde 27 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Kurumlar vergisi:                                                           
    1. Bu kanuna göre mükellef olanların tüzelkişiliği namına;                  
    2. İktisadi kamu müesseselerinden, derneklere ve vakıflara, tesislere ait   
iktisadi işletmelerden tüzelkişiliği haiz olmıyanların vergisi, bunların bağlı  
oldukları kamu tüzelkişileri veya dernek veya vakıf veya tesis namına;          
    3. Dar mükellefiyeti tabi yabancı kurumların vergisi bunlar namına          
Türkiye'deki müdür veya temsilcileri adına;                                     
    tarh olunur.                                                                
                                                                                

    Madde 29 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Kurumlar vergisi, beyannamenin vergi dairesine verildiği günde, beyanname   
posta ile veya başka bir vergi dairesi vasıtasiyle gönderilmişse, vergi tarh-   
edecek daireye geldiği tarihi takip eden üç gün içinde tarhedilir.              
                                                                                

    Madde 30 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Her ne sebeple olursa olsun, tasfiye haline giren kurumların vergilendiril- 
mesinde hesap dönemi yerine tasfiye dönemi kaim olur.                           
    Tasfiye dönemi, kurumun tasfiye haline girdiği hesap döneminin başında baş- 
lar ve tasfiyenin bittiği tarihe kadar devam eder.                              
    Tasfiye halinde bulunan kurumlar tasfiyenin ve üç yıldan fazla süren tasfi- 
yelerde üçüncü yılın sonuna kadar beyanname vermezler.                          
                                                                                

    Madde 31 - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)                
    Tasfiye bitince tasfiye memurları tanzim ettikleri bilançonun veya nihai    
hesabın kesinleşmesinden itibaren on beş gün içinde kurumun bağlı olduğu vergi  
dairesine bir tasfiye beyannamesi vermeye ve bu beyannamede tasfiye karını      
göstermeye mecburdurlar.                                                        
    Üç yıldan fazla süren faaliyetlerde, tasfiye memurları, yukarda yazılı be-  
yannameden maada:                                                               
    1. Tasfiye döneminin başından başlıyarak üçüncü yılın sonuna kadar yapılan  
muamelelerin neticelerini;                                                      
    2. Bu süreden sonra da, her yıl içinde yapılan muamelelerin neticelerini;   
göstermek üzere ara beyannameleri verirler.                                     
    Ara beyannameler, 21 inci maddede yazılı süreler içinde kurumun bağlı oldu- 
ğu vergi dairesine verilir; şu kadar ki, bunlardan sonuncusunun verilmesi tas-  
fiye beyannamesinden sonraya bırakılamaz.                                       
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
    Bu madde gereğince verilecek olan beyannamelere, bilanço ile kar ve zarar   
cetveli ve tasfiye bilançosuna göre ortaklara dağıtılan paralarla diğer değer-  
lerin müfredatlı bir cetveli bağlanır. İşletme hesabı esasına göre defter tu-   
tanların beyannamelerine kar ve zarar cetveli yerine bu hesabın hulasası rapto- 
lunur.                                                                          
                                                                                

    Madde 32 fıkra iki - (3/6/1949 tarih ve 5422 Sayılı Kanunun hükmüdür.)      
    Tasfiye karı, tasfiyenin sonundaki servet değeri ile tasfiye döneminin ba-  
şındaki servet değeri arasındaki müspet farktır.