Endeksler
                                                                                
                                                                                
                     GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN                        
                            KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ                               
                                                                                
                                                                                
Kanun Numarası           : 193                                                  
Kabul Tarihi             : 31/12/1960                                           
Yayımlandığı  R. Gazete  : Tarihi: 6/1/1961  Sayı : 10700                       
Yayımlandığı Düstur      : Tertip: 4 Cilt : 1  Sayfa: 850                       
                                                                                
    1 - 19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya    
değiştirilmiş olan hükümleri metinleri.: (Madde numaraları: 3,4,7,8,9,10,11,    
12,13,18,19,21,23,34,37,40,46,47,52,53,54,55,56,57,58,59,64,65,67,68, 69,70,73, 
74,81,82,85,86,87,88,89,90,92,93,94,96,103,105,109,110,111,112,114,117,118)     
                                                                                

    Madde 3 bent (2) - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)       
    2. Resmi daire ve müesseselere veya merkezi Türkiye'de bulunan teşebbüslere 
bağlı olup işleri dolayısıyle yabancı memleketlerde ikamet eden ve bulundukları 
memleketlerde benzeri bir vergiye tabi olmıyan Türk vatandaşları.               
                                                                                

    Madde 4 bent (2) - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)       
    2. Bir takvim yılı içinde Türkiye'de devamlı olarak altı aydan fazla ikamet 
edenler (Geçici ayrılmalar Türkiye'de ikamet süresini kesmez.)                  
                                                                                

    Madde 7 fıkra bir bent (1)-(31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmü-   
dür).                                                                           
    1. Ticari kazançlarda: Kazanç sahibinin Türkiye'de bulunması, Türkiye'de    
 bulunmadığı hallerde Türkiye'de iş yerinin olması veya daimi temsilci bulundur-
ması ve kazancın bu yerlerde veya bu temsilci vasıtasiyle veya bizzat yapılan   
işlerden doğması (Bu şartları haiz olsalar dahi iş merkezi Türkiye'de bulunmı-  
yanlardan merkezleri hesabına ihraç edilmek üzere Türkiye'de satın aldıkları    
veya imal ettikleri malları Türkiye'de satmaksızın yabancı memleketlere gönde-  
renlerin bu işlerden doğan kazançları Türkiye'de elde edilmiş sayılmaz.         
                                                                                
    Türkiye'de satmaktan maksat, alıcı veya satıcının Türkiye'de olması veya    
satış akdinin Türkiye'de inikat eylemesidir. İş merkezinden maksat ise, iş bakı-
mından muamelelerin bilfiil toplandığı ve idare edildiği merkezdir.);           
                                                                                

    Madde 8 fıkra üç bent (2) - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmü-  
dür.)                                                                           
    2. Giderleri devamlı olarak kısmen veya tamamen temsil edilen tarafından    
ödenenler;                                                                      
                                                                                

    Madde 9 bent (1,2 ve 3)-(31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)  
    1. Elde, sırtta, başta, el veya ayak ile müteharrik el arabası veya hayvanla
taşımak suretiyle köylerde, mahalle aralarında ve pazarlarda yenilecek, içile-  
cek, yakılacak, zat ihtiyaçlarında veya evlerde kullanılacak madde ve malzeme-  
leri perakende olarak satanlarla aynı suretle gazete, mecmua, kitap, piyango    
bileti, kartpostal, zarf, mektup kağıdı, çocuk oyuncaklarını perakende satanlar;
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
    2. Bir işyeri açmaksızın gezici olarak çalışan hallaçlar, kalaycılar,       
lehimciler, musluk tamircileri, çilingirler, camcılar,kundura boyacıları,ber-   
berler,nalbantlar, fotoğrafçılar, odun ve kömür kıranlar, çamaşır yıkayıcıları, 
hamallar;                                                                       
                                                                                
    3. Köylerde gezici olarak her türlü madde, malzeme ve eşyanın perakende     
satışı ve küçük sanat işleriyle iştigal edenler (Nüfusu 2 000 den "2 000 dahil" 
aşağı olan köylerde yukarıda yazılı işleri işyeri açmak suretiyle yapanlar da   
bu fıkra hükmünden istifade ederler.);                                          
                                                                                
    Bent 6 - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)                 
    6. Hariçten işçi almamak, muharrik kuvvet kullanmamak kayıt ve şartiyle     
oturdukları evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çorap, halı, kilim, dokuma      
mamulleri, örgü dantela, nakış işlerini ve hasır, sepet, süpürge, yapma çiçek,  
ip ve urganları dükkan açmaksızın satanlar; (Gelir veya Kurumlar vergilerine    
tabi mükelleflere bu gibi işleri ücret mukabilinde yapanlar hariç.);            
                                                                                

 

 
    Madde 10 fıkra üç - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)      
    Aile reisi beyanına tabi zirai gelirlerde işletme büyüklüğü ve yıllık satış 
tutarları aile reisi, eş ve küçük çocuklar için toplu olarak nazara alınır.     
Ortaklıklarda da aynı esas caridir. Yarıcılık ortaklık sayılır.                 
                                                                                

    Madde 11 - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)               
    Küçük çiftçi muaflığı zirai kazançlara münhasırdır. Bu muaflıktan faydala-  
nanlar, varsa, diğer kazanç ve iratları üzerinden bu kanunun diğer hükümleri    
gereğince vergiye tabi tutulurlar.                                              
    Diğer ticari, sınai ve mesleki kazançları dolayısiyle gerçek usulde Gelir   
Vergisine tabi bulunanlar küçük çiftçi muaflığından faydalanamazlar.            
                                                                                

    Madde 12 - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)               
    Küçük çiftçi muaflığını tayin bakımından, bir takvim yılı için, nazara alı- 
nacak işletme büyüklüğü ölçüleri şunlardır:                                     
    1 inci grup: Hububat, afyon, ayçiçeği ziraatinde ekilen arazinin yüzölçümü  
toplamı 150 dönümü;                                                             
    2 nci grup: Bakliyat, pamuk, pancar,susam,tütün ve keten ziraatinde ekilen  
arazinin yüzölçümü toplamı 60 dönümü;                                           
    3 üncü grup: Çeltik ve sebze ziraatinde ekilen arazinin yüzölçümü toplamı   
30 dönümü;                                                                      
    4 üncü grup: Meyva verebilecek hale gelmiş bağ, incir ve fındık ziraatinde  
yüzölçümü toplamı 30 dönümü;                                                    
    5 inci grup: Meyva verebilecek hale gelmiş zeytinliklerde 800 ağacı veya    
narenciyede 400 ağacı;                                                          
    6 ncı grup: Diğer meyva ve mahsul ziraatinde ekili arazinin yüzölçümü top-  
lamı 15 dönümü;                                                                 
    7 nci grup: Büyükbaş hayvan sayısı 25 adedi veya küçükbaş hayvan sayısı 100 
adedi;                                                                          
    Aşmamak.                                                                    
    Yukarıda yazılı ziraat gruplarından birkaçının bir arada yapılması halinde  
her bir grup için belirtilmiş olan ölçüler ayrı ayrı aşılmadığı takdirde muaflık
devam eder.                                                                     
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                

    Madde 13 fıkra bir - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)     
    Küçük çiftçi muaflığından istifade edebilmek için zirai mahsullerin bir tak-
vim yılı içindeki satış bedelleri tutarının on beş bin lirayı geçmemesi lazım-  
dır.                                                                            

    Madde 18 - (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)               
    Müellif, mütercim, heykeltraş, ressam ve bestekarların kitap, resim, heykel 
ve nota halindeki eserlerini satmak veya bu eserler üzerinde mevcut haklarını   
devir ve temlik etmek veya kiralamak suretiyle, bir takvim yılı içinde elde     
ettikleri gayrisafi kazanç ve iratların 5.000 lirası Gelir Vergisinden müstes-  
nadır.                                                                          
    (Eserlerin neşir, temsil, icra, teşhir gibi suretlerle değerlendirilmesi    
karşılığında alınan bedel ve ücretler istisnaya dahildir.)