Madde 51 - Otel, lokanta, eğlence yerleri ve benzeri yerler ile içki verilen ve hemen orada 
yenilip içilmesi için çeşitli yiyecek satan yerlerden "yüzde" usulünün uygulandığı 
müesseselerde işveren tarafından servis karşılığı veya başka isimlerle müşterilerin hesap 
pusulalarına "yüzde" eklenerek veya ayrı şekillerde alınan paralarla kendi isteği ile müşteri 
tarafından işverene bırakılan yahut da onun kontrolü altında bir araya toplanan paraları 
işveren işyerinde çalışan tüm işçilere eksiksiz olarak ödemek zorundadır. 
   İşveren veya işveren vekili yukarıdaki fıkrada sözü edilen paraların kendisi tarafından 
alındığında eksiksiz olarak işçilere dağıtıldığını belgelemekle yükümlüdür. 
   Yüzdelerden toplanan paraların o işyerinde çalışan işçiler arasında yapılan işlerin 
niteliğine göre, hangi esaslar ve oranlar çerçevesinde dağıtılacağı Çalışma ve Sosyal Güvenlik 
Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle gösterilir.
   Yüzdelerin belgelenmesi

   Madde 52 - Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde işveren, her hesap pusulasının genel 
toplamını gösteren bir belgeyi işçilerin kendi aralarından seçecekleri bir temsilciye vermekle 
yükümlüdür. Bu belgelerin şekli ve uygulama usulleri iş sözleşmelerinde veya toplu iş 
sözleşmelerinde gösterilir.
   Yıllık ücretli izin hakkı ve izin süreleri

   Madde 53 - İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, 
en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir.
   Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez.
   Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara 
bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz.
   İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi; 
   	a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,
   	b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,
   	c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden,
   Az olamaz.
   	Ancak onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek 
yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.
   Yıllık izin süreleri  iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.
   Yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi

   Madde 54 - Yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı 
işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları süreler birleştirilerek göz önüne alınır. Şu 
kadar ki, bir işverenin bu Kanun kapsamına giren işyerinde çalışmakta olan işçilerin aynı 
işverenin işyerlerinde bu Kanun kapsamına girmeksizin geçirmiş bulundukları süreler de 
hesaba katılır.
   Bir yıllık süre içinde 55 inci maddede sayılan haller dışındaki sebeplerle işçinin devamının 
kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak kadar hizmet  süresi eklenir ve bu suretle işçinin 
izin hakkını elde etmesi için gereken bir yıllık hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet 
yılına aktarılır.
   İşçinin gelecek izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık hizmet süresi, bir önceki izin 
hakkının doğduğu günden başlayarak gelecek hizmet yılına doğru ve yukarıdaki fıkra ve 55 
inci madde hükümleri gereğince hesaplanır.
   İşçi yukarıdaki fıkralar ve 55 inci madde hükümlerine göre hesaplanacak her hizmet yılına 
karşılık, yıllık iznini gelecek hizmet yılı içinde kullanır.
   Aynı bakanlığa bağlı işyerleri ile aynı bakanlığa bağlı tüzel kişilerin işyerlerinde geçen 
süreler ve kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş yetkiye 
dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı işyerlerinde geçen süreler, işçinin 
yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz önünde bulundurulur. 
   Yıllık izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller

   Madde 55 - Aşağıdaki süreler yıllık ücretli izin hakkının hesabında çalışılmış gibi sayılır: 
   a) İşçinin uğradığı kaza veya tutulduğu hastalıktan ötürü işine gidemediği günler (Ancak, 
25 inci maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen süreden fazlası sayılmaz.).
   	b) Kadın işçilerin 74 üncü madde gereğince doğumdan önce ve sonra çalıştırılmadıkları 
günler.
   	c) İşçinin muvazzaf askerlik hizmeti dışında manevra veya herhangi bir kanundan dolayı 
ödevlendirilmesi sırasında işine gidemediği günler (Bu sürenin yılda 90 günden fazlası 
sayılmaz.).
   	d) Çalışmakta olduğu işyerinde zorlayıcı sebepler yüzünden işin aralıksız bir haftadan çok 
tatil edilmesi sonucu olarak işçinin çalışmadan geçirdiği zamanın onbeş günü (işçinin yeniden 
işe başlaması şartıyla). 
   	e) 66 ncı maddede sözü geçen zamanlar. 
   	f) Hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri.
   	g) 3153 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan tüzüğe göre röntgen muayenehanelerinde 
çalışanlara pazardan başka verilmesi gereken yarım günlük izinler.
   	h) İşçilerin arabuluculuk toplantılarına katılmaları, hakem kurullarında bulunmaları, bu 
kurullarda işçi temsilciliği görevlerini yapmaları, çalışma hayatı ile ilgili mevzuata göre 
kurulan meclis, 	kurul, komisyon ve toplantılara yahut işçilik konuları ile ilgili uluslararası 
kuruluşların konferans, kongre veya kurullarına işçi veya sendika temsilcisi olarak katılması 
sebebiyle işlerine devam edemedikleri günler.
   	ı) İşçilerin evlenmelerinde üç güne kadar, ana veya babalarının, eşlerinin, kardeş veya 
çocuklarının ölümünde üç güne kadar verilecek izinler.
   j) İşveren tarafından verilen diğer izinler ile 65 inci maddedeki kısa çalışma süreleri.
   	k) Bu Kanunun uygulanması sonucu olarak işçiye verilmiş bulunan yıllık ücretli izin 
süresi.
   Yıllık ücretli iznin uygulanması