Madde 51 -   a) 1. 26.5.1927 tarihli ve 1050 sayılı Kanunun 48 (reddiyata ilişkin hükümler 
hariç) ve 53 üncü Maddeleri ile 59 uncu Maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi,
   2. 11.2.1950 tarihli ve 5539 sayılı Kanunun değişik 20 nci Maddesi,
   3. 10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanunun 38 inci Maddesi,
   4. Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idareler bütçelerinden kamu iktisadi 
teşebbüslerine yapılacak iktisadi transferler ve yardımlar hakkında 8.6.1959 tarihli ve 7338 
sayılı Kanun hükümleri,
   5. 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Kanunun 154 üncü Maddesinin birinci fıkrası,
   6. 3.7.1968 tarihli ve 1053 sayılı Kanunun 1 inci Maddesinin ikinci fıkrası ile aynı 
Kanunun 3 üncü Maddesi,
   7. 25.8.1971 tarihli ve 1475 sayılı Kanunun 98 inci Maddesinin (C) bendinde yer alan para 
cezasına ilişkin hüküm kamu kurum ve kuruluşlarına yönelik olarak,
   8. 12.3.1982 tarihli ve 2634 sayılı Kanunun 21 inci Maddesinin ikinci fıkrası hükmü,
   9. 9.5.1985 tarihli ve 3202 sayılı Kanunun 45 inci Maddesinin birinci fıkrası,
   10. 31.10.1985 tarihli ve 3234 sayılı Kanunun 35 inci Maddesinin son fıkrası,
   11. 28.5.1986 tarihli ve 3291 sayılı Kanunun 11 inci Maddesi,
   12. 18.6.1992 tarihli ve  3816 sayılı Kanunun 9 uncu Maddesindeki "en geç 15 gün 
içerisinde, ödeme emri beklenmeksizin" ibaresi ile anılan Maddenin üçüncü fıkrası,
   13. Muhtelif kanunların bu Kanunun 10 uncu Maddesine ve 15 inci Maddesinin (b) 
bendinin (2) numaralı alt bendine aykırı hükümleri,
   2003 yılında uygulanmaz.
   b) 8.6.1984 tarihli ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36 ncı Maddesinin (4) 
numaralı fıkrası, bu Kanunun "Kamu İktisadi Teşebbüslerinin Kârları" başlıklı Maddesi 
hükümleri çerçevesinde uygulanır.
   c) 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Kanunda gerekli değişiklik yapılıncaya kadar anılan 
Kanunun 171 inci Maddesinde belirtilen süreler saymanlar için yedi gün, sayman mutemetleri 
için iki gün olarak uygulanır.
   d) 16.8.1997 tarihli ve 4306 sayılı Kanunun geçici 1 inci Maddesinin (A) fıkrasının 7 nci 
bendine göre cep telefonu sahipleri adına tahakkuk ettirilen aylık sabit tesis ücretleri kadar 
yılda bir defa olmak üzere ayrıca hesaplanan eğitime katkı payı tutarı ile 26.11.1999 tarihli ve 
4481 sayılı Kanunun 9 uncu Maddesi gereğince aynı tutardaki özel işlem vergisinin, 
16.8.1997 tarihli ve 4306 sayılı Kanunun geçici 1 inci Maddesinin (A) fıkrasının 11 inci 
bendine göre her yıl Ocak ayı içerisinde bir defada ödenmesi gereken miktarları, (ön ödemeli 
cep telefon aboneleri hariç) 2003 yılında 12 eşit taksitte ödenir. Bu uygulama 5.4.1983 tarihli 
ve 2813 sayılı Kanuna göre alınan ruhsat ve kullanım ücretlerini de kapsar.
   e) 25.8.1999 tarihli ve 4447 sayılı Kanunun 49 uncu Maddesinin birinci bendi 2003 yılı 
için aşağıdaki şekilde uygulanır:
   İşsizlik sigortasının gerektirdiği ödemeleri, hizmet ve yönetim giderlerini karşılamak 
üzere, bu Kanunun 46 ncı Maddesi kapsamına giren tüm sigortalılar, işverenler ve Devlet, 
işsizlik sigortası primi öder. İşsizlik sigortası primi, sigortalının 17.7.1964 tarihli ve 506 sayılı 
Kanunun 77 ve 78 inci Maddelerinde belirtilen prime esas aylık brüt kazançlarından, % 1 
sigortalı, % 2 işveren ve % 1 Devlet payı olarak alınır.
   f) 10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanun kapsamında bulunan kurum ve kuruluşlar ile özel 
hükümler gereğince anılan Kanun kapsamı dışında yer alan tüm kamu kurum ve 
kuruluşlarında, istihdam edilme şekline bakılmaksızın; ilk defa veya yeniden göreve alınanlar 
ile bunların aile fertlerine bu nedenlerle  harcırah ödenmez, bu amaçla başka bir adla ödeme 
yapılamaz.
   Yukarıda belirtilen kurum ve kuruluşlarda istihdam edilen personelden, kendilerinin yazılı 
talebi üzerine 1.4.2003 tarihinden itibaren bu kurum ve kuruluşlar arasında veya bunların 
başka yerlerdeki birimleri arasında naklen ataması yapılanlar ile başka yerlerde sürekli veya 
geçici olarak görevlendirilenlere, 10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanunda veya özel 
mevzuatlarında bu atama veya görevlendirmeler için öngörülen harcırah ödenmez, bu amaçla 
başka bir adla dahi olsa herhangi bir ödeme yapılamaz.
   10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanunun 10 uncu Maddesinin 2, 3 ve 4 üncü bentleri 
kapsamında 1.4.2003 tarihinden itibaren görevlerinden ayrılacaklar ile anılan Kanunun 11 inci 
Maddesine göre aynı tarihten itibaren harcıraha hak kazanacak olanlara ve özel hükümler 
gereğince söz konusu Kanun kapsamı dışında yer alan tüm kamu kurum ve kuruluşlarının 
aynı durumlarda bulunan personeline, bu nedenlere bağlı olarak ilgili mevzuatında öngörülen 
harcırah ödenmez; bunlardan, ilgili mevzuatında yer değiştirmeleri halinde harcırah verilmesi 
öngörülmüş olanlara, yer değiştirme koşulu aranmaksızın ve damga vergisi hariç hiçbir 
vergiye tabi tutulmaksızın 500 milyon lira tutarında ödeme yapılır.
   10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanun ile diğer mevzuatın bu bende aykırı hükümleri 
uygulanmaz.
   g) 10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanunun 33 üncü Maddesinin (b)  bendinin son 
paragrafı 2003 yılı için aşağıdaki şekilde uygulanır:  
   Bu şekilde gündelik ödenenlerden, yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri fatura ile 
belgelendirenlere fatura bedelini aşmamak üzere, kamu misafirhaneleri için gündeliklerinin 
yarısına, diğer yerler için ise gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir.
   h) Özel kanunlarla kamu tüzel kişiliğini haiz olarak kurum, kurul, üst kurul, enstitü, 
teşebbüs, fon ve sair adlarla kurulmuş kamu kurum ve kuruluşlarında; kanunlarında aksine 
hükümler olsa dahi aşağıdaki hükümler uygulanır.
   1. Seçimle işbaşına gelenler dahil  Başkan ve üyeleri ile personelinden 10.2.1954 tarihli ve 
6245 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olmayanlara yapılacak yurt içi ve yurt dışı gündelik 
ödemeleri, emsali Devlet memurlarına anılan Kanun uyarınca yapılan gündelik ödemelerinin 
birbuçuk katını geçemez. İlgili mevzuatında öngörülmüş olması halinde, bu kapsamda 
bulunanlardan yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri fatura ile belgelendirenlere bu belge 
karşılığı yapılan ödemeler bir buçuk katın hesabında dikkate alınmaz.
   2. Kendi özel mevzuatındaki hükümler uyarınca yapılacak temsil ve ağırlama giderlerinin 
yıllık toplamı, başkan ile temsil yetkisini haiz olan personelin bir aylık ortalama net ücretinin 
iki katını geçemez. Temsil yetkisini haiz personelin unvan ve sayıları, karar organlarınca 
toplam personel sayısının % 3'ünü geçmemek üzere belirlenir.
   ı) 1.1.2003 tarihinden geçerli olmak üzere, eğitim veya bilimsel araştırma kurum ve 
birimlerinde emekli aylıkları kesilmeksizin çalıştırılanlar, her derece ve türdeki eğitim 
kurumları veya eğitim birimlerinde ders ücreti karşılığında ders görevi verilenler, 8.6.1949 
tarihli ve 5434 sayılı  Kanunun  ek  11  inci  Maddesi  uyarınca   Bakanlar   Kurulu   kararıyla   
emekli   aylıkları kesilmeksizin çalıştırılanlar ile profesör unvanına sahip olanlardan 
29.3.1984 tarihli ve 2992 sayılı Kanunun 34 üncü Maddesine göre görevlendirilenler hakkında 
8.6.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunun ek 68 inci Maddesinin dördüncü fıkrası hükümleri 
uygulanmaz.
   Söz konusu uygulama nedeniyle Maliye Bakanlığı, 2002 yılında vize edilmiş bulunan 
sözleşmeli personel pozisyonlarına ilişkin ücretleri dikkate alarak, 1.1.2003 tarihinden 
itibaren geçerli olmak üzere uygulanacak ücretleri yeniden belirlemeye yetkilidir.
   i) 26.3.2003 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı 
Kanunun;
   1. 3 üncü Maddesinin birinci fıkrası “Başbakanın başkanlığında, Başbakanın belirleyeceği 
dört bakandan oluşan Özelleştirme Yüksek Kurulu (Kurul) kurulmuştur. Kurul, üyelerin 
tamamının katılımı ile toplanır ve kararları oybirliği ile alır. Kurulun sekreterya hizmetleri 
Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca yürütülür.”, 
   2. 4 üncü Maddesinin 1 inci fıkrasının ikinci cümlesi “Başbakan bu Kanunla ilgili 
yetkilerini görevlendireceği bir bakan vasıtasıyla kullanabilir.”, 
   Olarak uygulanır.
   j) Mülteci ve göçmen giderlerini karşılamak amacıyla ilgili kurum bütçelerinden yapılacak 
harcamaların, 4.1.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kanun hükümlerinden, 26.5.1927 tarihli ve 1050 
sayılı Kanunun 64 üncü Maddesinden, 21.2.1967 tarihli ve 832 sayılı Kanunun vize ve tescile 
ilişkin hükümlerinden ve 13.12.1983 tarihli ve 180 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32 
nci Maddesi hükmünden istisna edilmesine Bakanlar Kurulu yetkilidir.
   Mülteci ve göçmen giderlerini karşılamak amacıyla ilgili kurum bütçelerinden yapılacak 
harcamalar için ita  amiri mutemetlerine verilecek avanslarda, 26.5.1927 tarihli ve 1050 sayılı 
Kanunun avanslara ilişkin hükümleri uygulanmaz. Söz konusu avansların verilmesine, verilen 
avanslardan yapılan harcamaların belgelendirilmesine ve mahsubuna ilişkin usul ve esaslar 
Maliye Bakanlığınca belirlenir.
   k) 4.11.1983 tarihli ve 2941 sayılı Kanun ve 10.2.1954 tarihli ve 6245 sayılı Kanunun 38 
inci Maddesinde belirtilen durumlarda geçici olarak başka yerlerde görevlendirilecek olanlar 
ile İnsani Destek Toplama Bölgelerinde geçici olarak görevlendirileceklere ilgili mevzuatı 
uyarınca verilecek gündeliklerin miktarını yeniden belirlemeye Maliye Bakanlığının teklifi 
üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.
   l) 13.6.2001 tarihli ve 4680 sayılı Kanunun 1 inci Maddesinde yer alan ve  2002 Mali Yılı 
Bütçe Kanununun 61/g fıkrası ile "30.6.2002" olarak değiştirilen "31.12.2001" tarihi 
"31.3.2003" olarak uygulanır. Ancak, bu çerçevede yapılacak ödemeler 31.12.2002 tarihine 
kadar olan kullanımları kapsar ve tutarı 15 trilyon lirayı geçemez.
   m) Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca, Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ - Kur’a 
yapılacak transferlere ait  tertiplerden aylık bazda yapılacak harcamalar, 9.12.1994 tarihli ve 
4059 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin (b) bendinde belirtilen hususlar çerçevesinde Hazine 
Müsteşarlığınca mutabık kalınacak aylık nakit projeksiyonu ile belirlenecek limitler dahilinde 
gerçekleştirilir.
   2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci Maddesine göre belirlenmesi gereken 
1.4.2003 ile 31.3.2004 tarihleri arasında sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak 
aylıkların hesabına esas gelir basamaklarını ve buna ilişkin usul ve esasları belirlemeye 
Bakanlar Kurulu yetkilidir.
   17.7.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanuna göre 1.4.2003 ile 31.3.2004 tarihleri arasında 
alınacak prim ve verilecek ödeneklerin hesabına esas tutulan günlük kazancın alt sınırını ve 
buna ilişkin usul ve esasları belirlemeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulunca 
belirlenecek alt sınır 1.4.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanunun 78 inci Maddesinin 
birinci fıkrasına göre artırılır.
   Bu Kanunun yayımı tarihini takip eden ödeme dönemi başından itibaren 506 sayılı 
Kanunun 96 ncı Maddesi uyarınca bağlanmış gelir ve aylıklar yukarıdaki fıkraya göre 
belirlenen alt sınır üzerinden hesaplanır.
   n) 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 53 üncü Maddesinin ikinci fıkrası ile 
17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanunun 36 ncı Maddesinin ikinci fıkrası hükümleri 2003 
yılında uygulanmaz.
   21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun tecil ve taksitlendirmeye ilişkin 48 inci Maddesi 
ile süresi içinde ve tam olarak ödenmeyen prim borçlarına, prim ödeme süresinin sona erdiği 
tarihten başlayarak gecikilen her ay için anılan Kanunun 51 inci Maddesinde belirlenen 
gecikme zammı oranlarının uygulanmasına devam edilir. Kurum, prim ve diğer alacaklarının 
tahsili için 9.6.1932 tarihli ve 2004 sayılı Kanun hükümlerine göre takip yapabilir ve bu 
şekilde açılan takipler yine aynı Kanuna göre sonuçlandırılır.
   2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı kanunlara tabi 
sigortalılardan Kuruma tescil yapıldığı halde 5 yıl ve daha fazla süreyle prim ödememiş olan 
sigortalıların Kurumca yapılacak borç bildirimlerine rağmen ödemede bulunmamaları halinde 
sigortalılıkları; prim ödemesi bulunan sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak 
karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalının ise tescil tarihi 
itibarıyla 2003 yılı sonuna kadar Kurumca resen sona erdirilir. Buna ilişkin usul ve esaslar 
Kurumca belirlenir.
   o) 26.5.1927 tarihli ve 1050 sayılı Kanunun ek 9 uncu Maddesi 1.4.2003 tarihinden 
itibaren aşağıdaki şekilde uygulanır:
   Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelere bağlı döner sermayeli işletmelerin 
aylık gayri safi hasılatından tahsil edilen tutarın % 15'i  en geç ertesi ayın 20'sine kadar genel 
bütçeye irat kaydedilmek üzere ilgili saymanlıklara yatırılır. Aylık gayri safi hasılattan irat 
kaydedilecek  oranı % 30'a kadar yükseltmeye veya % 10'a kadar indirmeye  Maliye Bakanı 
yetkilidir.
   Söz konusu ödeme için zorunlu hallerde Maliye Bakanlığınca ek süre verilebilir. Yıl sonu 
kârları ile aylık gayrisafi hasılat üzerinden genel bütçeye aktarılacak miktarlar zamanında 
yatırılmadığı takdirde, 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanundaki usullere göre, aylık % 2 
zamlı olarak tahsil edilir. Hesaplanan zam, döner sermayelerin ita amiri ve saymanlarından 
yarı yarıya alınır. Ancak, Maliye Bakanlığınca verilmiş ek süreler için zam uygulanmaz.
   Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelere bağlı döner sermayeli işletmelerden 
gerekli görülenlerin birleştirilmesine, devredilmesine ve tasfiye edilmesine Maliye Bakanı 
yetkilidir.  
   Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin, özel kanunlarında 26.5.1927 tarihli 
ve 1050 sayılı Kanuna tabi olmayacağı belirtilen döner sermaye işletmeleri hakkında da bu 
Madde hükümleri uygulanır.
   ö) Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara belediyelerce yol, su, kanalizasyon, 
doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinin birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi 
halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu 
Kanunun yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde başvurulması üzerine kullanma izni 
alınıncaya kadar geçici olarak elektrik bağlanabilir. Bu Madde kapsamında elektrik 
bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez.
   p) 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 58 inci Maddesinin (a) bendinin dördüncü 
fıkrası 1.4.2003 tarihinden itibaren aşağıdaki şekilde uygulanır:
   Her eğitim - öğretim, araştırma veya uygulama birimi veya bölümü ile ilgili öğretim 
elemanlarının katkısıyla toplanan döner sermaye gelirlerinin en az % 50'si (bilimsel araştırma 
projeleri için ayrılacak pay dahil) o kuruluş veya birimin araç, gereç, araştırma ve diğer 
ihtiyaçlarına ayrılır. Kalan kısmı ise üniversite yönetim kurulunun belirleyeceği oranlar 
çerçevesinde döner sermayenin bağlı bulunduğu birimde görevli öğretim elemanları ve aynı 
birimde görevli 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Kanuna tabi personel arasında paylaştırılır. 
Öğretim  üyeleri ile Üniversitelerarası Kurulca önerilerek Yükseköğretim Kurulunca kabul 
edilen teknik ve sanatla ilgili birimlerde görevli öğretim elemanlarına döner sermayeden bir 
ayda ayrılacak payın tutarı bunların bir ayda alacakları aylık (ek gösterge dahil), yan ödeme, 
ödenek (geliştirme ödeneği hariç) ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı 
hariç) toplamının iki katını, diğer öğretim elemanları için bir katını, 14.7.1965 tarihli ve 657 
sayılı Kanuna tabi personel için ise % 80'ini geçemez. İşin ve hizmetin  özelliği  dikkate 
alınarak yoğun  bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, 
kemik iliği nakil ünitesi  ve acil serviste çalışan sağlık personeli için % 80 oranı, ayrıca % 
50'sine kadar artırılabilir. Şu kadar ki, öğretim üyelerine mesai saati dışında döner sermayeye 
yaptıkları katkılarından dolayı ilave olarak ödenecek pay, almakta oldukları aylık (ek gösterge 
dahil), ödenek (geliştirme ödeneği hariç) ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev 
tazminatları hariç) toplamının üç katını geçemez.   
   r) 4.1.1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci Maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci 
fıkraları 1.4.2003 tarihinden itibaren aşağıdaki şekilde uygulanır:
    Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden; o birimde görevli personele 
ek ödeme yapılabilir. Bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, tabip ve diş tabiplerinde bir ayda 
alacakları aylık (ek gösterge dahil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev 
tazminatı hariç) toplamının % 100'ünü, diğer personelde ise % 80'ini geçemez.
   Ancak uygulanacak oranlar;
   1) Vardiyalı çalışma sistemi uygulanan hastanelerde normal günlük çalışma saatleri 
dışında ikinci vardiyada yürütülen hizmetler kapsamında fiilen çalışılan günler için % 30'una,
   2) Yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, kemik 
iliği nakil ünitesi ve acil serviste çalışan sağlık personeline (tabipler hariç, anestezi uzmanı ve 
asistanları dahil) % 50'sine,
   3) Serbest çalışmayan hastane başhekimlerine % 200'üne,
   Kadar fazlasıyla tespit edilebilir. Bu şekilde yapılacak ek ödemelerin oran, usul ve esasları 
Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir.
   Sağlık Bakanlığı talep ve hizmet özelliklerini dikkate alarak eğitim hastaneleri ve en az 
100 yatağa sahip hastanelerde şef, şef yardımcısı ve uzmanlar tarafından acil vakalar hariç, 
saat 16.00'dan sonra olmak üzere mesai saatleri dışında özel sağlık hizmetleri verebilir.Bu 
hizmetlerden elde edilen ücretler döner sermayeye gelir kaydedilir. Bu şekilde döner 
sermayeye kaydedilen gelirlerden bu hizmetlerde görev alacak personele yapılacak ek 
ödemelerin oranı, usul ve esasları ile hizmet ücret tarifesi Maliye Bakanlığının uygun görüşü 
üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Ancak, özel sağlık hizmetlerine iştirak eden personele 
bir ayda yapılacak ek ödeme tutarı, bu personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dahil), 
yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı hariç) toplamının serbest 
çalışan tabiplere % 100'ünü, serbest çalışmayan tabiplere % 300'ünü, bunlar dışında kalan 
sağlık personeli ve diğer personele ise % 20'sini geçemez. 
   s) Sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun sağlanması 
amacıyla, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca pilot olarak belirlenecek azami on sağlık 
kurumunda 4.1.1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci Maddesinin üçüncü, dördüncü ve 
beşinci fıkraları 1.4.2003 tarihinden itibaren aşağıdaki şekilde uygulanır: 
   Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden o birimde görevli personele 
mesai içi veya dışı ayırımı yapılmaksızın ek ödeme yapılabilir. Ek ödemenin oranı ile usul ve 
esasları, personelin unvanı, görevi, çalışma şartları, hizmete katkısı, performansı, serbest 
çalışıp çalışmaması ile muayene,  ameliyat, anestezi, girişimsel işlemler, özellik arz eden 
riskli bölümlerde çalışma gibi unsurlar esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü 
üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir.
   Bu kapsamda elde edilen döner sermaye gelirlerinden personele bir ayda yapılacak ek 
ödemenin tutarı ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dahil), yan ödeme ve her 
türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı hariç) toplamının tabip ve diş tabiplerinden 
serbest çalışanlar için % 200'ünü, serbest çalışmayanlar için % 500'ünü, diğer personel için % 
100'ünü geçemez.
   ş) 1.4.2003 tarihinden geçerli olmak üzere Sağlık Bakanlığına bağlı döner sermaye 
işletmeleri; sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun teşvik 
edilmesi, sağlık kurum ve kuruluşlarının kendi imkanlarıyla karşılayamadıkları ihtiyaçlarının 
giderilmesi, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin desteklenmesi ve Bakanlık merkez 
teşkilatında görev yapan 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Kanuna tabi personele ek ödemede 
bulunulması amacıyla Bakanlıkça yapılacak giderlere iştirak etmek için aylık gayri safi 
hasılattan tahsil edilen tutarın % 1’ini Sağlık Bakanlığı Merkez Döner Sermaye Saymanlığı 
hesabına aktarırlar. Bu hesapta toplanacak tutarların dağılım ve sarfına ilişkin kriterler ile 
personele yapılacak ek ödemelerin oran, usul ve esasları Maliye Bakanlığının uygun görüşü 
üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir.
   t) İlgili  kanununda  düzenleme  yapılıncaya  kadar, 4.12.1984 tarihli ve 3095 sayılı 
Kanunun 1 inci Maddesindeki kanuni faiz oranı, 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık % 2.5 
olarak uygulanır. Ay kesirleri tama iblağ edilir.Taksitlendirilen veya herhangi bir sebeple 
ödenmemiş kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı 
uygulanır.
   u) 1. 27.10.1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun 221 ve 222 nci Maddeleri uyarınca 
personele 1.4.2003 tarihinden itibaren yapılacak ödemelerin usul, esas ve miktarlarını tespit 
etmeye Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu 
Bakan yetkilidir. 
   2.  4458 sayılı Kanunun 222 nci Maddesinin (2) numaralı bendi 1.4.2003 tarihinden 
itibaren aşağıdaki şekilde uygulanır:
   Bu şekilde tahsil edilen çalışma ücretinin % 50'si hak sahibi olan personele ödenir. Geri 
kalan % 50'lik miktarın % 40'ı Kurum ödemelerini yapan Merkez Saymanlık Müdürlüğü 
hesabına aktarılır. Aktarılan bu tutarları, münhasıran gümrük idaresinin ihtiyaçlarında 
(personel giderleri hariç) kullanılmak üzere bütçeye özel gelir ve Gümrük Müsteşarlığı 
bütçesinin mevcut ya da yeni açılacak tertiplerine özel ödenek kaydetmeye, kaydedilen 
ödenekten yılı içinde harcanmayan miktarları ertesi yıl bütçesine devren özel gelir ve ödenek 
kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir. Özel ödenek kaydedilen bu tutarlar, 4.1.2002 tarihli ve 
4734 sayılı Kanun hükümleri hariç genel hükümler çerçevesinde harcanır.
   1.4.2003 tarihinden önce tahsil edilen ve merkezdeki ilgili hesabın bakiyesinde bulunan 
tutarlar, özel gelir ve özel ödenek kaydedilmeksizin münhasıran gümrük idaresinin 
ihtiyaçlarında (personel gideri hariç ) bu tarihten  önceki usul ve esaslar  dahilinde 
harcanmaya  devam edilir.
   3. 27.10.1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun bu bendin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde 
belirtilen hükümlerine aykırı hükümleri uygulanmaz.
   v) 2003 yılı Şubat ayı gelirlerinin dağıtımından başlamak üzere   2.2.1981 tarihli  ve 2380  
sayılı  Kanunun 1 inci Maddesinde yer alan "% 6" pay oranı "% 5" olarak uygulanır.
   y) 2003 yılı Şubat ayı gelirlerinin dağıtımından başlamak üzere   27.6.1984 tarihli ve 3030 
sayılı Kanunun 18 inci Maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ve halen "% 4.1" 
olarak uygulanan pay oranı "% 3.5",  29.7.1970 tarihli ve 1319 sayılı  Kanunun geçici 19 
uncu Maddesinde yer alan "% 5" pay oranı  "% 4.5" olarak uygulanır. 
   z) 24.2.2003 tarihli ve 4811 sayılı Kanunun;
   1. 2 nci Maddesinin (5) numaralı fıkrasında yer alan “... Şubat 2003 ayının son günü ...” 
ibaresi “... Mayıs 2003 ayının son günü...” olarak “... bu vergiler de (1) numaralı fıkranın (a) 
bendi hükmü ile belirlenen sürelerde dokuz eşit taksitte...” ibaresi “... bu vergiler de ilk taksiti 
Haziran 2003 ayından başlamak üzere 24 ayda ve 24 eşit taksitte ...” olarak, “... müteakip bu 
vergilerde (1) numaralı fıkrada belirlenen taksit sürelerinde ...” ibaresi “... müteakip bu 
vergiler de bu fıkrada belirlenen taksit sürelerinde ...” olarak,
   2. 21 inci Maddesinde yer alan “... bu Kanunda belirlenen başvuru ve ilk taksit ödeme 
süresini bir aya kadar uzatmaya ...” ibaresi “... bu Kanunda belirlenen başvuru ve ilk taksit 
ödeme süresini 21.4.2003 günü mesai bitimine kadar uzatmaya...” olarak,
   Uygulanır.   
   Yürürlük

   Madde 52 -   Bu Kanun 1.1.2003 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde  yürürlüğe 
girer.
   Yürütme

   Madde 53 -   Bu Kanunun;
   a)	Türkiye Büyük  Millet  Meclisi  ile  ilgili  hükümlerini  Türkiye Büyük Millet Meclisi 
Başkanı,
   b) Cumhurbaşkanlığı ile ilgili hükümlerini Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri,
   c) Sayıştay Başkanlığı ile ilgili hükümlerini Sayıştay Birinci Başkanı,
   d) Diğer hükümlerini Maliye Bakanı,
   Yürütür.