Endeksler

YABANCILARIN ÇALIŞMA İZİNLERİ HAKKINDA KANUN

Kanun Numarası	: 4817
Kabul Tarihi	: 27/02/2003
Yayımlandığı R. Gazete	: Tarih : 06/03/2003 Sayı : 25040
   
   BİRİNCİ BÖLÜM
   Amaç, Kapsam ve Tanımlar
   Amaç

   Madde 1 - Bu Kanunun amacı, yabancıların Türkiye’deki çalışmalarını izne bağlamak ve 
bu yabancılara verilecek çalışma izinleri ile ilgili esasları belirlemektir.
   Kapsam

   Madde 2 - Bu Kanun;
   403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 29 uncu Maddesinin ikinci cümlesi ile 5680 
sayılı Basın Kanununun 13 üncü Maddesi ve 231 sayılı Basın Yayın ve Enformasyon Genel 
Müdürlüğünün Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin kapsamına 
giren,
   Bakanlıklar, kamu kurum ve kuruluşlarınca kanunla verilen yetkiye dayanarak çalışma 
izni verilen veya istihdam edilen ve 
   Karşılıklılık ilkesi, uluslararası hukuk ve Avrupa Birliği hukuku esasları dikkate alınarak 
çalışma izninden muaf tutulan yabancılar dışında,
   Türkiye’de bağımlı ve bağımsız olarak çalışan yabancıları, bir işveren yanında meslek 
eğitimi gören yabancıları ve yabancı çalıştıran gerçek ve tüzel kişileri kapsar.
   Tanımlar

   Madde 3 - Bu Kanunda geçen;
   Bakanlık : Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
   Yabancı : 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununa göre Türk vatandaşı sayılmayan kişiyi,
   Bağımlı çalışan : Gerçek veya tüzel kişiliği haiz bir veya birden fazla işveren emrinde 
ücret, aylık, komisyon ve benzeri karşılığı çalışan yabancıyı,
   Bağımsız çalışan : Başka şahısları istihdam etsin veya etmesin kendi ad ve hesabına 
çalışan yabancıyı,
   İfade eder.   
   İKİNCİ BÖLÜM
   İzin Alma Yükümlülüğü ve 
   İzin Verme Yetkisi
    
   İzin alma yükümlülüğü ve izin verme yetkisi

   Madde 4 -Türkiye’nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi 
öngörülmedikçe, yabancıların Türkiye’de bağımlı veya bağımsız çalışmaya başlamadan önce 
izin almaları gerekir.
   Ülke menfaatlerinin gerekli kıldığı hallerde veya mücbir nedenlere bağlı olarak, çalışmaya 
başlamadan önce ilgili makama bilgi vermek koşuluyla, çalışma süresi bir ayı geçmemek ve 
Bakanlık onayı alınmak suretiyle çalışma izni işe başladıktan sonra da verilebilir.
   ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
   Çalışma İzinleri ile Çalışma İzni Muafiyet ve Sınırlamaları
   Süreli çalışma izni

   Madde 5 -Türkiye’nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi 
öngörülmedikçe süreli çalışma izni iş piyasasındaki durum, çalışma hayatındaki gelişmeler, 
istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik konjonktür değişiklikleri dikkate alınarak, yabancının 
ikamet izninin süresi ile hizmet akdinin veya işin süresine göre, belirli bir işyeri veya 
işletmede ve belirli bir meslekte çalışmak üzere en çok bir yıl geçerli olmak üzere verilir.
   Bir yıllık kanuni çalışma süresinden sonra, aynı işyeri veya işletme ve aynı meslekte 
çalışmak üzere çalışma izninin süresi üç yıla kadar uzatılabilir. 
   Üç yıllık kanuni çalışma süresinin sonunda, aynı meslekte ve dilediği işverenin yanında 
çalışmak üzere, çalışma izninin süresi altı yıla kadar uzatılabilir.
   Türkiye’ye çalışmak üzere gelen bir yabancının beraberinde veya daha sonra getirmiş 
olduğu eş ve bakmakla yükümlü olduğu çocuklarına da, yabancının kendisi ile birlikte en az 
beş yıl kanuni ve kesintisiz ikamet etmiş olmaları kaydıyla süreli çalışma izni verilebilir.
   Bakanlık, süreli çalışma izninin coğrafi geçerlilik alanını genişletebilir veya daraltabilir.
   Süresiz çalışma izni

   Madde 6 - Türkiye’nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi 
öngörülmedikçe Türkiye’de en az sekiz yıl kanuni ve kesintisiz ikamet eden veya toplam altı 
yıllık kanuni çalışması olan yabancılara, iş piyasasındaki durum ve çalışma hayatındaki 
gelişmeler dikkate alınmaksızın ve belirli bir işletme, meslek, mülkî veya coğrafi alanla 
sınırlandırılmaksızın süresiz çalışma izni verilebilir.   
   Bağımsız çalışma izni

   Madde 7 - Bağımsız çalışacak yabancılara, Türkiye’de en az beş yıl kanuni ve kesintisiz 
olarak ikamet etmiş olmaları koşuluyla Bakanlıkça bağımsız çalışma izni verilebilir.
   İstisnai haller

   Madde 8 - Türkiye’nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi 
öngörülmedikçe;
   a) Bir Türk vatandaşı ile evli olan ve eşiyle Türkiye’de evlilik birliği içinde yaşayan veya 
evlilik birliği en az üç yıl sürdükten sonra sona ermiş olmakla birlikte Türkiye’de yerleşmiş 
olan yabancılar ile bunların Türk vatandaşı eşinden olan çocuklarına,
   b) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 19, 27 ve 28 inci  Maddeleri çerçevesinde 
Türk Vatandaşlığını kaybedenler ve bunların füruuna,
   c) Türkiye’de doğan veya kendi millî kanununa, vatansız ise Türk mevzuatına göre rüşt 
yaşını doldurmadan Türkiye’ye gelen ve Türkiye’de  meslek okulu, yüksek okul veya 
üniversiteden mezun olan yabancılara,
   d) 2510 sayılı İskân Kanununa göre muhacir, mülteci veya göçebe olarak kabul edilen 
yabancılara,
   e) Avrupa Birliği üyesi ülke vatandaşları ile bunların Avrupa Birliği üyesi ülkelerin 
vatandaşı olmayan eş ve çocuklarına,
   f) Yabancı devletlerin Türkiye’deki büyükelçilikleri ile konsolosluklarında ve uluslararası 
kuruluşların temsilciliklerinde görevli diplomat, idarî ve teknik personelin hizmetinde 
çalışanlar ile karşılıklılık ilkesi çerçevesinde olmak ve görev süresiyle sınırlı kalmak üzere 
Türkiye’de bulunan büyükelçilikler, konsolosluklar ve uluslararası kuruluşların 
temsilciliklerinde görevlendirilen diplomatların ve idarî ve teknik personelin eş ve 
çocuklarına,
   g) Bilimsel ve kültürel faaliyetler amacıyla bir ayı aşan ve sportif faaliyetler amacıyla dört 
ayı aşan süre ile geçici olarak Türkiye’ye gelecek yabancılara,
   h) Kanunla yetki verilen bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarınca sözleşme veya 
ihale usulleriyle mal ve hizmet alımı, bir işin yaptırılması veya bir tesisin işletilmesi işlerinde 
çalıştırılacak kilit personel niteliğindeki yabancılara,
   Bu Kanunda öngörülen sürelere tâbi olmaksızın çalışma izni verilebilir.  
   Kanuni çalışma süresine dahil edilecek süreler ile ikamette kesinti sayılan süreler

   Madde 9 - Yıllık izinler, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık geçici iş 
göremezlik ödenekleri ile işsizlik sigortası ödeneği alınan süreler, kanuni çalışma süresine 
dahil edilir.
   Yabancının toplam altı ayı geçmemek şartıyla Türkiye dışında bulunması çalışma süresini 
kesmez. Ancak Türkiye dışında geçirilen zaman çalışma süresinden sayılmaz. Türkiye’de 
bulunmasına rağmen ikamet tezkeresini altı aydan fazla süreyle temdit ettirmeyerek ihmalde 
bulunan yabancının ikameti çalışma izinleri açısından kesinti sayılır.
   Çalışma izni muafiyet teyit belgesi

   Madde 10 - Türkiye’nin taraf olduğu ikili veya çok taraflı sözleşmelerle sağlanan haklar 
saklı kalmak kaydıyla, çalışma izninden muaf tutulan yabancılara, istekleri halinde 
Bakanlıkça çalışma izni muafiyet teyit belgesi verilir.
   Çalışma izninin sınırlandırılması

   Madde 11 - Türkiye’nin taraf olduğu ikili veya çok taraflı sözleşmelerle sağlanan haklar 
saklı kalmak kaydıyla ve karşılıklılık ilkesi çerçevesinde çalışma izinleri, iş piyasasındaki 
durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler, istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik konjonktür 
koşullarının gerekli kıldığı hallerde, belirli bir süre için, tarım, sanayi veya hizmet sektörleri, 
belirli bir meslek, işkolu veya mülkî ve coğrafi alan itibariyle sınırlandırılabilir.
   DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
   İzinlerin Verilmesi, Uzatılması, Reddi, İptali ve Yargı Yoluna Başvurma
   İzinlerin verilmesi veya uzatılması

   Madde 12 - Türkiye dışında ikamet eden yabancılar, çalışma izni başvurularını 
bulundukları ülkelerdeki Türkiye Cumhuriyeti temsilciliklerine yaparlar. Temsilcilikler bu 
başvuruları doğrudan Bakanlığa iletirler. Bakanlık  ilgili  mercilerin  görüşlerini  alarak 5 inci 
Maddeye göre başvuruları değerlendirir; durumu uygun görülen yabancılara çalışma izni verir. 
Bu izin ancak gerekli çalışma vizesi ile ikamet izninin alınması halinde geçerlidir. Çalışma 
izin belgesini alan yabancıların, bu belgeyi aldıkları tarihten itibaren en geç doksan gün içinde 
ülkeye giriş vizesi talebinde bulunmaları, ülkeye giriş yaptıkları tarihten itibaren en geç otuz 
gün içinde İçişleri Bakanlığına ikamet tezkeresi almak için başvurmaları zorunludur.
   Türkiye’de geçerli ikamet izni olan yabancılar veya bunların işverenleri başvurularını 
doğrudan Bakanlığa yapabilirler.    
   Çalışma izinleri, ikamet sahibi yabancılar veya bunların işverenlerinin Bakanlığa yazılı 
talebi üzerine, bu Kanun ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre verilir ve 
uzatılır.
   Başvurular Bakanlık tarafından en geç doksan gün içinde cevaplandırılır.
   İlgili mercilerden görüş alınması 

   Madde 13 - Yabancılara, bu Kanunla getirilen koşullara bağlı olarak çalışabilecekleri 
meslek, sanat veya işlerle ilgili çalışma izinleri, ilgili mercilerin meslekî yeterlilik dahil 
görüşleri alınmak suretiyle Bakanlıkça verilir.
   Diğer kanunlarda yer alan, yabancıların çalışamayacağı iş ve mesleklere dair hükümler 
saklıdır.
   İzin isteminin reddi

   Madde 14 - Çalışma izni veya çalışma izninin uzatılması istemi;
   a) İş piyasasındaki durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler ve istihdama ilişkin sektörel 
ve ekonomik konjonktür değişikliklerinin çalışma izni verilmesine elverişli olmaması,
   b) Başvurulan iş için ülke içinde, dört haftalık süre içerisinde o işi yapacak aynı niteliğe 
sahip kişinin bulunması,
   c) Yabancının geçerli bir ikamet tezkeresinin bulunmaması,
   d) Bir işyeri, işletme veya meslek için izin talebi reddedilen yabancının aynı işyeri, işletme 
veya aynı meslek için izin talebinin reddedildiği tarihten itibaren bir yıl geçmeden yeniden 
izin talebinde bulunması,
   e) Yabancının çalışmasının millî güvenlik, kamu düzeni, genel asayiş, kamu yararı, genel 
ahlâk ve genel sağlık için tehdit oluşturması,
   Hallerinde reddedilir.
   Çalışma izninin iptali

   Madde 15 - Yabancının 11 ve 13 üncü Maddede sayılan sınırlamalara aykırı olarak 
çalışması veya 14 üncü Maddede öngörülen hallerden birinin varlığının veya yabancının ya da 
işvereninin, çalışma izni talep dilekçesinde eksik veya yanlış bilgi verdiğinin sonradan tespit 
edilmesi halinde, Bakanlık verdiği çalışma iznini iptal eder ve durumu ilgili Bakanlığa 
bildirir.   
   Çalışma izninin geçerliliğini kaybetmesi

   Madde 16 - Çalışma izni, geçerlilik süresinin sona ermesi dışında;
   a) Yabancının ikamet tezkeresinin herhangi bir nedenle geçersiz hale gelmesi ya da 
geçerlilik süresinin uzatılmaması,     
   b) Yabancının pasaportunun veya pasaport yerine geçen belgesinin geçerlilik süresinin 
uzatılmaması (İçişleri veya Dışişleri Bakanlıklarının uygun görüşlerinin bulunması hali hariç),
   c) Yabancının mücbir sebepler dışında aralıksız olarak altı aydan fazla yurt dışında 
kalması,
   Hallerinde de geçerliliğini kaybeder.
   Yargı yoluna başvurma hakkı

   Madde 17 - Bakanlık çalışma izni verilmesi ya da uzatılması talebinin reddedilmesi, 
çalışma izninin iptal edilmesi ya da çalışma izninin geçerliliğinin kaybedilmesine ilişkin 
kararını, yabancıya veya varsa işverenine 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre 
tebliğ eder.
   Bakanlıkça verilecek kararlara karşı ilgililer tarafından tebliğ tarihinden itibaren otuz gün 
içinde itiraz edilebilir. İtirazın Bakanlıkça reddedilmesi hallerinde idarî yargı yoluna 
başvurulabilir.
   BEŞİNCİ BÖLÜM
   Bildirim Yükümlülüğü, Denetleme ve Düzenleme Yetkisi ile Cezaî Hükümler
   Bildirim yükümlülüğü

   Madde 18 - a) Bağımsız çalışan yabancılar, çalışmaya başladıkları tarihten ve çalışmanın 
bitiminden itibaren,
   b) Yabancı çalıştıran işverenler yabancının çalışmaya başladığı tarihten, çalışma izninin 
verildiği tarihten itibaren otuz gün içerisinde çalışmaya başlamaması halinde bu sürenin 
bitiminden itibaren ve herhangi bir nedenle hizmet akdinin sona erdiği tarihten itibaren,
   En geç on beş gün içerisinde durumu Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler.
   Bakanlığa bilgi verilmesi

   Madde 19 - Yabancılara çalışma izni verme yetkisi bulunan bakanlıklar ile kamu kurum 
ve kuruluşları, çalışma iznini verdikleri, çalışma izin süresini uzattıkları ve çalışma iznini iptal 
ettikleri tarihten, yabancı istihdam eden bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşları ise 
çalıştırmaya başladıkları tarihten itibaren en geç otuz gün içinde yabancı ile ilgili tüm bilgileri 
Bakanlığa bildirirler.
   Denetleme yetkisi

   Madde 20 - Bu Kanun kapsamına giren yabancıların ve işverenlerin bu Kanundan doğan 
yükümlülüklerini yerine getirip getirmedikleri Bakanlık iş müfettişleri ve Sosyal Sigortalar 
Kurumu  sigorta müfettişleri tarafından denetlenir.
   Genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idarelerin teftiş ve denetim elemanları kendi 
mevzuatları gereğince işyerlerinde yapacakları her türlü denetim ve incelemeler sırasında, 
yabancı çalıştıran işverenlerle yabancıların bu Kanundan doğan yükümlülüklerini yerine 
getirip getirmediklerini de denetler. Denetim sonuçları ayrıca Bakanlığa bildirilir.
   Cezaî hükümler

   Madde 21 - 18 inci Maddeye göre bildirim yükümlülüğünü süresi içinde yerine getirmeyen 
bağımsız çalışan yabancı ile yabancı çalıştıran işverene her bir yabancı için ikiyüzelli milyon 
lira idarî para cezası verilir.
   Çalışma izni olmaksızın bağımlı çalışan yabancıya beşyüz milyon lira idarî para cezası 
verilir.
   Çalışma izni bulunmayan yabancıyı çalıştıran işveren veya işveren vekillerine her bir 
yabancı için iki milyar beşyüz milyon lira idarî para cezası verilir. Bu durumda, işveren veya 
işveren vekili yabancının ve varsa eş ve çocuklarının konaklama giderlerini, ülkelerine 
dönmeleri için gerekli masrafları ve gerektiğinde sağlık harcamalarını karşılamak zorundadır.
   Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda sayılan fiillerin tekrarı halinde idarî para cezaları bir 
kat artırılarak uygulanır.
   Bu Kanuna göre verilmiş çalışma izni olmaksızın bağımsız çalışan yabancıya bir milyar 
lira idarî para cezası verilir ve varsa işyeri veya işyerlerinin Bakanlık bölge müdürlerince 
kapatılması kararı alınarak, bu kararın uygulanması için durum ilgili valiliğe bildirilir. Tekrarı 
halinde, varsa işyeri veya işyerlerinin kapatılmasının yanı sıra idarî para cezası bir kat 
artırılarak uygulanır.
   Bu Kanunda öngörülen idarî para cezaları gerekçesi belirtilmek suretiyle Bakanlık bölge 
müdürlüğünce ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. İdarî para 
cezaları tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde vergi daireleri veya mal müdürlüklerine 
ödenir. İlgililer cezaya bu süre içinde yetkili sulh ceza mahkemesi nezdinde itiraz edebilir. 
Başvuru, cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. 
   Bu Kanuna göre idarî para cezası ile cezalandırılan bağımlı veya bağımsız çalışan 
yabancılar ile yabancı çalıştıran işverenler İçişleri Bakanlığına bildirilir.
   Bu Kanuna göre süresi içinde ödenmeyen idarî para cezaları ve diğer alacakların takip ve 
tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri 
uygulanır.   
   Yönetmelik

   Madde 22 - Her türlü çalışma izninin verilmesi, sınırlandırılması, iptali, çalışma izninden 
muaf tutulacak yabancılar ile bildirim yükümlülüklerinin nasıl yerine getirileceğine ilişkin 
usul ve esaslar bu Kanuna göre çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
   Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelik; Bakanlık, İçişleri Bakanlığı, Dışişleri 
Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Turizm 
Bakanlığı, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Hazine Müsteşarlığı, Denizcilik 
Müsteşarlığı ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ile müştereken, ilgili görülen diğer bakanlıklar, kamu 
kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının da görüşleri 
alınmak suretiyle Kanunun yayımı tarihini izleyen altı ay içinde çıkarılır. 
   Yabancı sermaye yatırımlarında yabancıların çalıştırılması

   Madde 23 - 6224 sayılı Yabancı Sermayeyi Teşvik Kanunu kapsamında kurulan şirket ve 
kuruluşlarda çalıştırılmak istenen yabancılar, Hazine Müsteşarlığı ile müştereken çıkartılacak 
yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlıkça verilen çalışma izni ile 
çalıştırılabilirler. 
   ALTINCI BÖLÜM
   Bazı Kanunlarda Yapılan Değişiklikler

   Madde 24 - Ekli (1) sayılı listede gösterilen kadrolar ihdas edilerek, 190 sayılı Kanun 
Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı cetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına 
ilişkin bölümüne eklenmiştir. 

   Madde 25 - 9.1.1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 
Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu Maddesine aşağıdaki bent (h) bendi olarak 
eklenmiş ve mevcut (h) bendi (i) bendi olarak teselsül ettirilmiştir.
   h) Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanunda öngörülen işleri yapmak,

   Madde 26 - 27.1.1954 tarihli ve 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği 
Kanununun 34 üncü Maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. 

   Madde 34. - Yabancı müteahhit veya yabancı kuruluşlar, Türkiye’de Devlet daireleri ile 
resmi ve özel kuruluş ve şahıslara karşı re’sen veya yerli kuruluşlarla birlikte taahhüt ettikleri 
mühendislik veya mimarlıkla ilgili işlerde, yalnız bu işe münhasır kalmak kaydıyla, 
Bayındırlık ve İskân Bakanlığının ve Odalar Birliğinin görüşleri alınarak, Çalışma ve Sosyal 
Güvenlik Bakanlığınca verilen çalışma izni ile yabancı uzman çalıştırabilirler.

   Madde 27 - 6235 sayılı Kanunun 35 inci Maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. 

   Madde 35. - 34 üncü Madde kapsamına girmeyen işlerde yabancı mühendis ve yüksek 
mühendisler ile mimar ve yüksek mimarlar, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı ile Odalar 
Birliğinin görüşleri alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca verilen çalışma izni ile 
çalıştırılabilir.

   Madde 28 - 7.3.1954 tarihli ve 6326 sayılı Petrol Kanununun 119 uncu Maddesi aşağıdaki 
şekilde değiştirilmiştir. 

   Madde 119. - Petrol hakkı sahipleri, Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığı ile İçişleri 
Bakanlığının görüşü alınarak, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca verilen izinle 
yabancı idarî ve meslekî personel ile uzman personel çalıştırabilir.

   Madde 29 - 8.6.1965 tarihli ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 21 inci 
Maddesine dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir. 
   Bu Kanun kapsamında çalışacak yabancılar, Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında 
Kanun hükümlerine tâbidirler.

   Madde 30 - 25.9.1981 tarihli ve 2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek 
ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde 
Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanunun 3 üncü Maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. 

   Madde 3 - Türk soylu yabancıların, kanunlarda Türk vatandaşlarının yapabileceği 
belirtilen meslek, sanat ve işlerde çalışabilme ve çalıştırılabilmeleri için, özel kanunlarda 
aranan nitelikleri taşımak ve yükümlülükleri yerine getirmek şartıyla, bu Kanun ve 
Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanuna göre, İçişleri ve Dışişleri Bakanlıkları ile 
diğer ilgili bakanlık ve kuruluşların görüşleri alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik 
Bakanlığınca izin verilir.

   Madde 31 - 12.3.1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 18 inci 
Maddesinin (a) fıkrasının birinci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
   Belgeli işletmelerde, Bakanlık ve İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal 
Güvenlik Bakanlığınca verilen izinle yabancı uzman personel ve sanatkârlar çalıştırılabilir.

   Madde 32 - 2634 sayılı Kanunun 26 ncı Maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
   Birinci fıkra kapsamında faaliyet gösterecek yabancılar, Yabancıların Çalışma İzinleri 
Hakkında Kanun hükümlerine tâbidir.

   Madde 33 - 2.7.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (6) sayılı tarifenin 
başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
   Pasaport, vize, ikamet tezkeresi, Dışişleri Bakanlığı tasdik harçları ve yabancılara 
verilecek çalışma izin belgesi harçları:

   Madde 34 - 492 sayılı Kanuna bağlı (6) sayılı tarifenin sonuna aşağıdaki bölüm 
eklenmiştir.
   IV. - Yabancılara Verilecek Çalışma İzin Belgeleri:
   1. Süreli Çalışma İzin Belgesi:
   a) 1 yıla kadar (1 yıl dahil)         50 000 000.- TL
   b) 3 yıla kadar (3 yıl dahil)        150 000 000.- TL
   Süre uzatımları da aynı miktarda harca tabidir.
   2. Süresiz Çalışma İzin Belgesi : 250 000 000.- TL
   3. Bağımsız Çalışma İzin Belgesi : 500 000 000.- TL
   Çalışma izin belgesi harçlarının tespitine, karşılıklılık ilkesi esası göz önünde tutularak 
Dışişleri Bakanlığı yetkilidir.
   YEDİNCİ BÖLÜM
   Geçici ve Son Hükümler
   Yürürlükten kaldırılan hükümler

   Madde 35 - 11.6.1932 tarihli ve 2007 sayılı Türkiye’deki Türk Vatandaşlarına Tahsis 
Edilen Sanat ve Hizmetler Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

   Geçici Madde 1 - Bağımlı veya bağımsız olarak çalışan yabancılara, bu Kanunun 
yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuat hükümlerine göre verilmiş olan çalışma izinleri, bu 
Kanun uyarınca Bakanlıkça iptal edilmediği veya hükmünü kaybetmediği müddetçe 
sürelerinin sonuna kadar geçerlidir.

   Geçici Madde 2 - Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kamu kurum ve 
kuruluşlarının çalışma izni verdiği veya istihdam ettiği yabancılara ait bilgiler izni veren 
mercilerce, Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren doksan gün içinde Bakanlığa bildirilir.

   Geçici Madde 3 - Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma izni başvurusu 
yapılan ve işlemleri devam eden yabancıların çalışma izinlerini, Kanunun yürürlüğe girdiği 
tarihten önceki yetkili kamu kurum ve kuruluşları verirler ve çalışma izninin veriliş tarihinden 
itibaren otuz gün içinde gerekli bilgileri Bakanlığa iletirler.
   Yürürlük

   Madde 36 - Bu Kanunun 24 üncü Maddesi Kanunun yayımı tarihinde, diğer Maddeleri ise 
yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra yürürlüğe girer.
   Yürütme

   Madde 37 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
     
     
 
 
 
(1) SAYILI LİSTE
 
   KURUMU   : ÇALIŞMA VE  SOSYAL GÜVENLİK BAKANLIĞI
   TEŞKİLÂTI : MERKEZ
İHDAS EDİLEN KADROLARIN
 
Sınıfı
Unvanı
       Kad. Der.
Adedi
GİH
Daire Başkanı
GİH
Şube Müdürü
GİH
Uzman
GİH
Şef
GİH
Şef
GİH
Şef
GİH
Programcı
GİH
Veri Hazırlama ve Kontrol 
İşletmeni
GİH
Veri Hazırlama ve Kontrol 
İşletmeni
GİH
Bilgisayar İşletmeni
GİH
Bilgisayar İşletmeni
 
 
TOPLAM