Endeksler

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA 
	     SİVİL  HAVACILIK İŞBİRLİĞİ  ANLAŞMASININ  ONAYLANMASININ
			UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN


Kanun Numarası	: 4813
Kabul Tarihi	: 26/02/2003
Yayımlandığı R. Gazete	: Tarih : 06/03/2003 Sayı : 25040
 
 

   Madde 1 - 19 Eylül 2002 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti 
ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Sivil Havacılık İşbirliği 
Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur.

   Madde 2 - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

   Madde 3 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
    
   TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE
   KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA
   SİVİL HAVACILIK İŞBİRLİĞİ ANLAŞMASI
   Bundan böyle Âkit Taraflar olarak geçecek olan Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti 
Hükümeti,
   Ülkeleri üstündeki hava sahası üzerinde tam ve münhasır hakimiyeti haiz olduklarını teyid ederek;
   İki ülke arasında sivil havacılık alanında işbirliğini geliştirmeyi isteyerek;
   İki ülke hava sahalarındaki uluslararası hava taşımacılığının daha etkin yürütülmesini kolaylaştırmayı arzu 
ederek;
   Uluslararası hava taşımacılığı emniyeti ve güvenliğinin en ileri derecede olmasını temin etmek isteyerek, can 
ve mal güvenliğini tehdit eden, hava taşımacılığını olumsuz etkileyen ve sivil havacılığın emniyetine ilişkin 
güveni zedeleyen, uçak güvenliğine yönelik eylem ve tehditlere karşı duyulan derin kaygılarını karşılıklı olarak 
teyid ederek;
   ve
   7 Aralık 1944 tarihinde Şikago’da imzaya açılan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesinin hükümlerine 
verdikleri önemi kaydederek;
   Aşağıdaki gibi anlaşmışlardır:
   Madde 1
   TANIMLAR
   Bu Anlaşmanın amaçları bakımından, aksi belirtilmedikçe:
   1. “Havacılık makamları” terimi, Türkiye Cumhuriyeti bakımından Ulaştırma Bakanlığı veya bu Bakanlığın 
icra ettiği görevleri yürütmeye yetkili kılınan herhangi bir kişi ya da kuruluş, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti 
bakımından ise Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı veya yerine kaim olacak bir kuruluş anlamını taşır.
   2. “Anlaşma” terimi, bu Anlaşmayı, Eklerini ve bunlarda yapılan değişiklikleri ifade eder.
   3. “Hava taşımacılığı” terimi, kamuya açık taşımacılık amacıyla yolcu, bagaj, kargo ve postadan oluşan 
trafiğin ayrı veya birlikte, ücret veya kira karşılığında uçaklar tarafından taşınması faaliyetini ifade eder.
   4. “Havayolu işletmesi” terimi, hava taşımacılığı hizmetini sunan veya işleten herhangi bir hava taşımacılığı 
kuruluşunu ifade eder.
   5. “Sözleşme”, 7 Aralık 1944’te Şikago’da imzaya açılan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesini ifade 
eder:
   6. “Tayin edilen havayolu” terimi, işbu Anlaşmanın 3. Maddesi uyarınca tayin edilen ve yetkilendirilen bir 
havayolu işletmesi demektir.
   7. “Uluslararası hava taşımacılığı” terimi, birden fazla devletin toprağı üzerindeki hava sahasından geçen 
hava taşımacılığı anlamındadır.
   8. “Ülke” terimi, bir Âkit Tarafın egemenliği altındaki kara alanları ile bunlara bitişik karasuları demektir.
   Madde 2
   AMAÇLAR
   1. Bu Anlaşma, Âkit Taraflar arasında sivil havacılık alanındaki işbirliğinin derinleştirilmesi ve 
güçlendirilmesini amaçlamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, eşit ortaklık 
temelinde, sivil havacılık alanında istişare, uyum ve birlik içinde hareket edeceklerdir.
   2. Âkit Taraflar, sivil havacılık alanında ortak bir ulaştırma politikası oluşturacak ve iki ülke sivil havacılık 
mevzuatının uyumlaştırılmasını sağlayacaklardır.
   3. Âkit Taraflar, sivil havacılık alanında uluslararası düzeyde meydana gelecek gelişmeler karşısında, 
işbirliği ve koordinasyon içinde ortak tutum belirleyeceklerdir.
   4. Âkit Tarafların havayolu işletmeleri ve bu işletmelere ait hava araçları, iki ülke dahilinde eşit muamele 
görecek ve hareket serbestisine sahip olacaklardır.
    
   Madde 3
   TRAFİK HAKLARI
   1. Herbir Âkit Taraf diğerine, bu Anlaşmanın Ekinde belirtilen hatlarda tarifeli uluslararası hava seferleri 
kurması amacıyla, bu Anlaşmada belirtilen hakları tanır. Herbir Âkit Tarafça tayin olunan havayolları, belirtilen 
bir hatta mutabık kalınan bir seferi işletirken aşağıdaki haklara sahip olacaklardır.
   a) Diğer Âkit Tarafın ülkesi üzerinden inmeksizin uçmak,
   b) Söz konusu ülke içerisinde teknik iniş yapmak,
   c) Yolcu, yük ve posta şeklindeki trafiği bırakmak ve almak amacıyla, söz konusu ülke içerisinde, o hat için 
bu Anlaşmanın Ekinde belirtilen noktalara iniş yapmak.
   Madde 4
   İŞLETME YETKİLERİ
   1. Herbir Âkit Taraf, diğer Âkit Tarafa, belirtilen hatlarda mutabık kalınan seferleri işletmesi amacıyla bir 
veya daha fazla havayolu işletmesini tayin ettiğini, diplomatik kanallardan yazılı olarak bildirecektir.
   2. Diğer Âkit Taraf bir tayin bildirimi aldığında, 3. ve 4. fıkra hükümlerine tabi olarak, tayin edilen havayolu 
işletmesine ilgili işletme yetkilerini gecikmeden tanıyacaktır.
   3. Âkit Taraflardan birinin yetkili havacılık makamları, öteki Âkit Tarafın tayin ettiği havayolu 
işletmesinden, uluslararası hava seferlerinin işletilmesinde bu makamların normal ve makul şekilde uyguladıkları 
kanun ve yönetmeliklerde emredilen şartları yerine getirebilecek vasıfları haiz bulunduğu hususunda kendilerini 
tatmin etmesini isteyebilir.
   4. Âkit Taraflardan herbiri, tayin edilmiş bir havayolu işletmesinin esas mülkiyetinin ve etkili kontrolünün 
bu havayolu işletmesini tayin eden Âkit Tarafın veya uyruklarının elinde bulunduğuna kanaat getirmediği 
hallerde, 2. fıkrada sözü edilen işletme yetkilerini tanımayı reddedebilir veya bu havayolu işletmesinin 3. 
Maddede belirtilen haklarının kullanılmasına gerekli gördüğü kayıtları koyabilir.
   5. Bir havayolu işletmesi böylece tayin edilip yetkilendirildiğinde kapasite hakkı üzerinde anlaşmaya 
varılmış bulunması ve bu Anlaşma hükümlerine göre oluşturulan bir ücret ve uçuş tarifesinin o sefer açısından 
yürürlükte bulunması şartıyla mutabık kalınan seferleri işletmeye herhangi bir zamanda başlayabilir.
   6. Mutabık kalınan seferlerde uçak işletilmesi ve yolcu, yük ve posta taşınmasına ilişkin ticarî konular ve 
uçuş tarifeleri, Âkit Tarafların havacılık makamlarının onayına sunulacaktır.
   Madde 5
   İŞLETME YETKİLERİNİN İPTALİ VE ASKIYA ALINMASI
   1. Âkit Taraflardan herbiri, aşağıdaki hallerde, öteki Âkit Tarafça tayin edilen bir havayolu işletmesine 
verilmiş bulunan işletme yetkisini geri almak veya 3. Maddede belirtilen hakların kullanılmasını durdurmak veya 
bu hakların kullanılmasına gerekli gördüğü kayıtları koymak hakkına sahip olacaktır:
   a) Havayolu işletmesinin esas mülkiyetinin veya fiilî kontrolünün, havayolunu tayin eden Âkit Tarafın veya 
uyruklarının elinde bulunduğuna dair kanaat getirmemesi,
   b) Havayolu işletmesinin kendisine bu hakları tanıyan Âkit Tarafın kanun ve yönetmeliklerine uymaması,
   c) Havayolu işletmesinin başka bir şekilde bu Anlaşmada belirtilen şartlara uygun olarak işletme 
yapmaması.
   2. Bu Maddenin 1. fıkrasında belirtilen ve hakların geri alınması, tatbikatının durdurulması veya kayıtlar 
konulması hususlarında derhal bir işlem yapılması, kanun ve yönetmeliklerin daha fazla ihlal edilmesinin 
önlenmesi için şart değilse, böyle bir hak ancak Âkit Tarafların havacılık makamları arasındaki istişareden sonra 
kullanılacaktır. Bu istişareler, bu yoldaki ihbarın alınmasından itibaren 30 gün içinde yapılacaktır.
   Madde 6
   GİRİŞ VE ÇIKIŞ İZNİ KANUNLARI VE YÖNETMELİKLERİ
   1. Bir Âkit Tarafın, uluslararası hava seyrüseferi yapan uçakların ülkeye giriş, iniş, kalkış ve çıkışları veya 
bu uçakların topraklarında kalış süresi içinde işletimi ve seyrüseferi ile ilgili kanunlar ve yönetmelikleri, milliyet 
farkı gözetmeksizin diğer Âkit Tarafın uçaklarına da uygulanacaktır. Âkit Taraflardan birinin tayin edilen 
havayolu, diğerinin ülkesine girişte, ülkesinde iken ve ülkesinden çıkışta Diğer Âkit Tarafın ilgili mevzuatına 
uyacaktır.   
    
    
   2. Bir Âkit Tarafın, uçakta taşınan yolcu, mürettebat, kargo ve postanın ülkeye kabulü, ülkede kalışı veya 
ülkeden ayrılışına ilişkin mevzuatına, örneğin gümrük, giriş-çıkış, göç, pasaport ve sağlık kontrolü ile ilgili 
yönetmeliklerine, ülkeye girişte, ülkede iken veya ülkeden çıkışta, diğer Âkit Tarafın belirlediği havayolunun 
yolcu ve mürettebatı tarafından uyulacaktır. Havayolu tarafından taşınan kargo ve posta da söz konusu mevzuata 
tabi olacaktır.
   3. Âkit Taraflardan herbiri, havaalanları ile havaalanlarındaki tesisler ve hizmetlerin kullanımında, diğer 
Âkit Tarafın tayin edilen havayoluna ait uçaklara, kendi havayolu işletmelerine ait uçaklara uyguladığı ücret ve 
tarifelerin aynısını uygulayacaktır.
   Madde 7
   GÜMRÜKTEN VE DİĞER RESİMLERDEN VE VERGİLERDEN MUAFİYET
   1. Âkit Taraflardan herbirinin tayin edilen havayolu işletmesi tarafından uluslararası seferlerde işletilen 
uçaklar ve bu uçaklarda bulunan mutad donatım techizatı, akaryakıt ve yağlar, yiyecek, içecek ve tütün dahil 
uçak levazımatı, diğer Âkit Tarafın ülkesine varışta, tekrar yurt dışına çıkıncaya kadar uçak içinde kalmaları 
şartıyla, her türlü ithalat kısıtlamalarından, mülkiyet, sermaye ve gümrük vergilerinden, katma değer vergisi 
dahil dolaylı vergilerden, millî makamlar tarafından belirlenen ve sağlanan hizmetlerin maliyetine dayanmayan 
benzer ücret ve harçlardan muaf tutulacaktır.
   2. İşbu Maddenin 1. paragrafında anılan vergi, resim, ücret ve harçlardan muafiyet, yapılan hizmetler 
karşılığı alınacak ücretler hariç, aşağıdakilere de tanınacaktır:
   a) Âkit Taraflardan birinin ülkesinde, bu Âkit Taraf yetkili makamlarınca tespit edilen miktarları aşmamak 
ve öteki Âkit Tarafın tayin edilen havayolu işletmesinin uluslararası bir seferinde çalıştırılan uçaklarında 
kullanılmak üzere uçağa alınan uçak levazımatı;
   b) Âkit Taraflardan birinin ülkesine, öteki Âkit Tarafın tayin edilen havayolu işletmesinin uluslararası 
seferlerinde kullanılan uçakların bakım ve onarımı için sokulan yedek parçalar ve mutat techizat;
   c) Uçağa alındığı Âkit Taraf ülkesi üzerinde yapılacak uçuşun bir kısmında kullanılacak bile olsa, öteki Âkit 
Tarafın tayin edilen havayolu işletmesi tarafından uluslararası seferlerde işletilen uçakların ikmaline ayrılmış, 
olan akaryakıt ve yağlar;
   d) Hava seyrüsefer amaçlı kullanılan seyrüsefer yardımcı sistemleri (radar dahil) ve muhabere cihazlarının 
bakım ve onarımı için temin edilen yedek parçalar, mutad techizat ve test cihazları.
   Yukarıdaki a, b, c ve d fıkralarında sözü edilen malzemelerin gümrük nezaret veya kontrolü altında 
tutulması gerekebilir.
   Madde 8
   NORMAL HAVACILIK TEÇHİZATI İLE
   TÜKETİM MaddeLERİNİN DEPOLANMASI
   Âkit Taraflardan birinin tayin edilen havayolu şirketinin uçaklarında bulundurulan malzeme ve tüketim 
Maddeleri ile normal olarak uçakta taşınan diğer teçhizat, öteki Âkit Taraf ülkesinde, ancak o ülkenin gümrük 
makamlarının müsaadesi ile boşaltılabilir. Böyle bir durumda, bunlar tekrar yurt dışına götürülünceye veya başka 
bir şekilde gümrük yönetmeliklerine göre elden çıkarılıncaya kadar sözü edilen yetkili makamların nezaretinde 
bulundurulabilir.
   Madde 9
   TEMSİL
   1. Âkit Taraflardan birinin havayolu işletmeleri, hava taşımacılığı hizmetinin tanıtımı ve satışı için diğer 
Âkit Tarafın ülkesinde bürolar açabilir.
   2. Bir Âkit Tarafın tayin edilmiş havayolu işletmeleri, diğer Âkit Tarafın ülkeye giriş, ikamet ve istihdama 
ilişkin kanun ve yönetmeliklerine uygun şekilde, hava taşımacılığı için gerekli yönetici, satış, teknik, işletmeci 
ve diğer uzman personeli diğer Âkit Tarafın ülkesine getirebilir ve bulundurabilir.   
    
   Madde 10
   MALÎ HÜKÜMLER
   1. Âkit Taraflardan herbirinin tayin edilen havayolu işletmeleri, diğer Âkit Tarafın ülkesinde, doğrudan veya 
havayolu işletmesinin takdirine göre acentalar aracılığı ile hava taşımacılığı satışı yapabilir; bu esnada tarifeli 
uçağın kalktığı ülkenin yolcu bileti fonları ve yolcu biletinin iptal ve iade edilmesi haklarının korunmasına 
ilişkin yönetmeliğine riayet eder. Havayolu işletmesi, Türk Lirası veya Türk Lirasına çevirilebilen diğer paralarla 
satış yapabilir.
   2. Herbir Havayolu işletmesi, diğer Âkit Tarafın ülkesinde yaptığı satıştan elde ettiği geliri ülkesine transfer 
edebilir. Bu transfer herhangi bir kısıtlamaya veya vergilendirmeye tabi tutulmaz. Döviz transferleri, transferin 
yapıldığı tarihteki cari kur üzerinden yapılır.
   Madde 11
   TARİFELERİN BELİRLENMESİ
   Herbir Âkit Taraf, hava taşımacılığı tarifelerinin piyasadaki ticarî göstergeler esas alınarak, tayin edilen 
havayolu işletmeleri tarafından belirlenmesine izin verecektir. Âkit Tarafların müdahaleleri aşağıdaki haller ile 
sınırlı tutulacaktır.
   a) Makul olmayan, ayrıcalık güden tarife veya uygulamaların önlenmesi;
   b) Piyasaya hakim olma durumunun kötüye kullanılmasından doğacak makul olmayan şekilde yüksek veya 
kısıtlayıcı tarifelere karşı tüketicilerin korunması;
   c) Havayolu işletmelerinin, doğrudan ya da dolaylı şekilde sağlanan devlet yardımlarından kaynaklanan 
yapay düşük tarifelerden korunması.
   Madde 12
   HAVACILIK GÜVENLİĞİ
   1. Âkit Taraflar, Uluslararası hukuka göre mevcut hak ve yükümlülüklerine uygun olarak, sivil havacılık 
güvenliğinin yasadışı müdahalelere karşı korunması amacıyla birbirlerine karşı üstlendikleri yükümlülüğün, bu 
Anlaşma’nın ayrılmaz bir parçasını teşkil ettiğini teyid ederler, Âkit Taraflar, uluslararası hukuka göre mevcut 
haklarının ve yükümlülüklerinin genel niteliklerini kısıtlamaksızın, özellikle 14 Eylül 1963 tarihli Uçaklarda 
İşlenen Suçlar ve Diğer Bazı Eylemlere ilişkin Tokyo Sözleşmesi, 16 Aralık 1970 tarihli Uçakların Yasadışı 
Yollarla Ele Geçirilmesinin Önlenmesine İlişkin Lahey Sözleşmesi, 23 Eylül 1971 tarihli Sivil Havacılık 
Güvenliğine Karşı işlenen Suçların Önlenmesine İlişkin Montreal Sözleşmesi ve sivil havacılık güvenliği ile 
ilgili diğer çok taraflı anlaşmaların hükümlerine uygun hareket edeceklerdir.
   2. Âkit Taraflar, sivil uçakların yasadışı yollarla ele geçirilmesini önlemek, bu uçakların, yolcularının ve 
mürettebatının, havaalanlarının ve hava seyrüsefer tesislerinin emniyetine karşı diğer yasadışı eylemleri ve sivil 
havacılığın güvenliğine ilişkin her türlü tehdidi bertaraf etmek üzere, talep halinde, birbirlerine gerekli her türlü 
yardımda bulunacaklardır.
   3. Âkit Taraflar karşılıklı ilişkilerinde, Âkit Taraflara uygulanabilir olduğu ölçüde, Uluslararası Sivil 
Havacılık Teşkilâtı tarafından Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesine Ek olarak kabul edilen havacılık 
güvenliği hükümlerine uygun olarak hareket edeceklerdir. Âkit Taraflar, kendi tescilindeki uçak işletmecilerinin 
veya işyeri merkezi ülkelerinde bulunan veya ülkelerinde sürekli mukim olan uçak işletmecilerinin ve 
ülkelerindeki havaalanı işletmecilerinin söz konusu havacılık güvenliği hükümlerine uygun hareket etmelerini 
isteyeceklerdir.
   4. Âkit Taraflardan herbiri, söz konusu uçak işletmecilerinin, diğer Âkit Tarafın ülkesine giriş, bu ülkeden 
çıkış veya bu ülkede kalınan süre zarfında diğer Âkit Tarafça, yukarıdaki 3. fıkrada atıf yapılan havacılık 
güvenliği hükümlerine uymalarının istenebileceği hususunda mutabıktır.
   5. Âkit Taraflardan herbiri, kendi ülkesinde uçakların güvenliğinin sağlanması, yolcuların mürettebatın el 
bagajlarının, genel bagajın, kargo ve uçak levazımatının yükleme ve boşaltma öncesinde ve sonrasında kontrolü 
amacıyla yeterli tedbirlerin alınmasını ve etkin şekilde uygulanmasını sağlayacaktır. Âkit Taraflardan herbiri, 
belli bir tehdidin bertaraf edilmesi amacıyla diğer Âkit Tarafın makul özel güvenlik tedbirleri alınması yolunda 
yapacağı herhangi bir talebi olumlu şekilde dikkate alacaktır.
   6. Sivil uçakların yasadışı yollarla ele geçirilmesi olayı veya bu doğrultuda bir tehdidin vuku bulması veya 
uçaklara, uçak yolcularına ve mürettebatına, havaalanlarına veya hava seyrüsefer tesislerine yönelik diğer 
yasadışı müdahalelerin meydana gelmesi halinde, Âkit Taraflar, haberleşmede ve bu tür bir olayın veya olay 
tehdidinin süratli ve güvenli biçimde sona erdirilmesini amaçlayan diğer uygun tedbirlerin alınmasında kolaylık 
sağlayarak birbirlerine yardımcı olacaklardır.
   7. Bu Maddenin havacılık güvenliğine ilişkin hükümlerinin uygulanmasında Âkit Taraflardan biri için 
sorunlar ortaya çıkması halinde, Âkit Taraflardan herbirinin havacılık makamı diğer Âkit Tarafın havacılık 
makamından ivedi istişare talebinde bulunabilecektir.
   Madde 13
   HAVA MEYDANLARI İŞLETMECİLİĞİ
   1. Âkit Taraflar, hava meydanları işletmeciliği konusunda işbirliği yapacaklardır. Türkiye Cumhuriyeti 
Hükümeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine bu alanda gerekli malzemeyi, teknik destek ve danışmanlık 
hizmetini sağlayacaktır.
   2. Âkit Taraflardan birinin, hava meydanı işletmeciliği ile ilgili olarak diğer Âkit Tarafın ülkesine 
gönderdiği yardım malzemesi ve techizat, gümrük vergisinden ve ithalde alınan katma değer vergisi dahil her 
türlü vergi, resim ve harçtan muaf tutulacaktır.
   3. Hava meydanları işletmeciliği konusunda teknik işbirliğinin kolaylaştırılması ve hızlandırılması amacıyla 
Âkit Tarafların mevzuatında gerekli değişiklikler yapılacaktır.
   Madde 14
   ORGANLAR
   1. Âkit Taraflar, bu Anlaşma çerçevesinde aralarındaki işbirliğini artırmak ve sivil havacılıkla ilgili konuları 
ele almak üzere bir “Havacılık Ortak Komisyonu” oluşturacaklardır.
   2. Komisyon, Âkit Taraflarca belirlenecek üyelerden oluşacak ve kararlarını oybirliği ile alacaktır.
   3. Havacılık OrtakKomisyonu aşağıdaki konularda çalışmalar yapacaktır:
   a) İki ülke sivil havacılık mevzuatının uyumlaştırılması;
   b) Sivil havacılık alanında gerçekleştirilecek altyapı yatırımlarının ortak planlanması;
   c) İki ülke hava sahasında gerçekleştirilecek düzenlemeler konusunda öneriler hazırlanması;
   d) Sivil havacılığın tüm alanlarında ortak eğitim çalışmaları planlanması ve düzenlenmesi;
   e) Uluslararası sivil havacılık düzenlemelerine uyum konusunda ortak programlar tespit edilmesi;
   f) Havacılık güvenliği konusunda ortak düzenleme ve çalışmalar yapılması;
   g) Havacılığın diğer alanlarında ortak yaklaşımlar belirlenmesi.
   4. Havacılık Ortak Komisyonu tarafından alınacak kararlar, iki ülke havacılık makamları tarafından gerekli 
onay işlemleri tamamlandıktan sonra yürürlüğü girecektir.
   5. Havacılık Ortak Komisyonu toplantıları, yılda en az iki kez dönüşümlü olarak Âkit Tarafların ülkelerinde 
yapılacaktır.
   Madde 15
   YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ
   İşbu Anlaşma, Âkit Tarafların gerekli onay işlemlerini tamamladıklarını bildiren notaların teati edildiği gün 
yürürlüğe girer.
   Madde 16
   DEĞİŞİKLİKLER
   1. İşbu Anlaşmanın herhangi bir Maddesi, Âkit Tarafların ortak mutabakatı ile değiştirilebilir veya 
kaldırılabilir.
   2. Değiştirilen Maddeler, bu Anlaşmanın yürürlüğe girmesi için gerekli olan aynı prosedür ile yürürlüğe 
girer.
   3. Ek üzerindeki değişiklikler Âkit Tarafların havacılık makamları arasında doğrudan anlaşma ile yapılabilir.    
    
   Madde 17
   SONA ERME
   Âkit Taraflardan herbiri, bu Anlaşmaya son vermek kararında olduğunu her zaman diğer Âkit Tarafa 
bildirebilir. Bu durumda, son verme bildirimi karşılıklı mutabakatla geri alınmadıkça, Anlaşma bildirimin diğer 
Âkit Tarafça alınmasından on iki (12) ay sonra sona erer.
   İşbu Anlaşma, 19 Eylül 2002 tarihinde Ankara’da Türkçe olarak iki asıl nüsha halinde düzenlenmiştir.
    
    
    
   	TÜRKİYE CUMHURİYETİ	KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ
   	HÜKÜMETİ ADINA	HÜKÜMETİ ADINA
   	Prof. Dr. Naci KINACIOĞLU	Dr. Salih MİROĞLU
   	Ulaştırma Bakanı	Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı
    
   EK - I
   Hatlar
   Herbir Âkit Tarafın bu Anlaşma şartlarına göre tayin edilen havayolu şirketleri, kendi tayin şartlarına uygun 
olarak, aşağıda belirtilen yollar üzerindeki noktalar arasında tarifeli uluslararası hava taşımacılığı seferleri 
yapmaya hak kazanmışlardır.
   a. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti tarafından tayin edilen havayolu işletmesi veya işletmeleri için 
belirlenen yollar:
   - Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ötesindeki noktalardan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti üzerinden ve ara 
noktalardan Türkiye’de bir nokta veya noktalara ve Türkiye’nin ötesindeki noktalara.
   b. Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti tarafından tayin edilen havayolu işletmesi veya işletmeleri için belirlenen 
yollar:
   - Türkiye’nin ötesindeki noktalardan, Türkiye üzerinden ve ara noktalardan Kuzey Kıbrıs Türk 
Cumhuriyetindeki bir nokta veya noktalara ve ötesine.
   EK - II
   Charter Hava Seferleri
   1. Âkit Taraflardan herbirinin havayolu işletmelerinin aşağıda belirtildiği gibi, yolcu (ve bagajları) ve/veya 
kargo konusunda uluslararası charter hava taşımacılığı yapma hakkı olacaktır:
   a) Havayolu işletmeleri Âkit Taraflardan birinin ülkesinden herhangi bir nokta veya noktalar ile diğer Âkit 
Taraf ülkesinden herhangi bir nokta veya noktalar arasında,
   b) Diğer Taraf ülkesinde bir nokta veya noktalar ile üçüncü ülke veya ülkelerdeki herhangi bir nokta veya 
noktalar arasında.
   2. İşbu Ek kapsamına giren seferlerin yapılmasında Âkit Taraflardan herbirinin havayolu işletmelerine 
aşağıdaki haklar da tanınacaktır:
   a) Âkit Taraflardan herbirinin ülkesi içinde veya dışında herhangi bir noktada konaklama,
   b) Diğer Tarafın ülkesi üzerinden transit yolcu, posta ve kargo taşıma,
   c) Âkit Taraflardan birinin ülkesinde bindirilen hamulenin (yolcu, posta ve kargo) diğer Âkit Tarafın 
ülkesinde bindirilen hamule ile aynı hava aracında birleştirme.
   3. Âkit Taraflardan herbiri, diğer Âkit Tarafın havayolu işletmelerine işbu Ek kapsamına girmeyen hamule 
(yolcu, posta ve kargo) taşıması konusunda da olumlu tutum içinde olacaktır.