Endeksler

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ EFTA DEVLETLERİ İLE TÜRKİYE ARASINDA ANLAŞMADA 
	        YAPILAN DEĞİŞİKLİKLERİN ONAYLANMASININ UYGUN 
		              BULUNDUĞUNA DAİR KANUN
 
      Kanun Numarası	: 4711         
      Kabul Tarihi 	: 11.10.2001
      Yayımlandığı R. Gazete: Tarih : 18/10/2001 Sayı : 24557      

 

Madde 1 - 24.3.1992 tarihli ve 3788 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan 
“EFTA Devletleri ile Türkiye Arasında Anlaşma”nın 10, 15 ve 35 inci maddelerinde 
yapılan değişikliklerin ve 15 inci maddede atıfta bulunulan XII sayılı Ek’in 
Anlaşmaya ilave edilmesinin onaylanması uygun bulunmuştur.


Madde 2 - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


Madde 3 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
 
Madde 10
Teknik Düzenlemeler
1. Anlaşmaya Taraf Devletler teknik düzenlemeler, standartlar ve uygunluk 
değerlendirme usulleri alanında işbirliğinde bulunacaklar ve uygun tedbirlerle 
Avrupa ölçeğinde çözümleri teşvik edeceklerdir. Ortak Komite bu paragrafın 
uygulanma esaslarını belirleyecektir.
2. Anlaşmaya Taraf Devletler, Taraf Devletlerden birinin diğer bir Taraf 
Devletin ticaretin önünde teknik bir engel yaratan veya yaratması muhtemel bir 
önlem alındığını düşünmesi durumunda, uygun bir çözüm bulmak için Ortak Komite 
bünyesinde acilen danışmalarda bulunmayı kabul eder.
3. Anlaşmaya Taraf Devletler, taslak teknik düzenlemeleri, DTÖ Ticarette Teknik 
Engeller Anlaşması hükümlerine uygun olarak bildirmeye yükümlülüğünü teyit eder.
 
Madde 15
Fikrî Mülkiyet Haklarının Korunması
1. Anlaşmaya Taraf Devletler, bu Madde ve işbu Anlaşma ekinde yer alan XII 
sayılı Ek’te yer alan hükümler ile bu ekte atıfta bulunulan uluslararası 
anlaşmalara uygun olarak, fikrî mülkiyet haklarının ihlali, sahtecilik ve 
korsanlığa karşı fikrî mülkiyet haklarının yeterli, etkin ve ayrımcı olmayan bir 
biçimde korunmasını sağlayacaklardır.
2. Anlaşmaya Taraf Devletler, birbirlerinin vatandaşlarına kendi vatandaşlarına 
tanıdıkları muameleden daha az elverişli muamele tanımayacaklardır. Bu 
yükümlülüğe getirilen istisnalar, 15 Nisan 1994 tarihli Ticaretle Bağlantılı 
Fikrî Mülkiyet Hakları Anlaşmasının (TRIPS Anlaşması) 3 üncü Maddesinin esasa 
ilişkin hükümleri ile uyumlu olmalıdır.
3. Anlaşma Taraf Devletler, birbirlerinin vatandaşlarına üçüncü Devletlerin 
vatandaşlarına tanıdıkları muameleden daha az elverişli muamele 
tanımayacaklardır. Bu yükümlülüğe getirilen istisnalar, TRIPS Anlaşmasının esasa 
ilişkin hükümleri ile, özellikle 4 ve 5 inci Maddeleri ile uyumlu olmalıdır.
4. Anlaşmaya Taraf Devletler, Taraf Devletlerden herhangi birisinin talebi 
üzerine, bu maddede ve XII sayılı Ek’te yer alan fikrî mülkiyet haklarının 
korunmasına ilişkin hükümleri, koruma seviyesinin artırılması ve fikrî mülkiyet 
haklarının carî koruma seviyelerinin yol açtığı ticaret bozulmasının önlenmesi 
veya telafisi amacıyla gözden geçirmeyi kabul eder.
 
Madde 35
Depoziter Devlet
Depoziter Devlet olarak hareket eden Norveç Hükümeti, bu Anlaşmayı imzalayan 
veya Anlaşmaya katılan bütün Devletlere, her türlü onay, kabul veya katılma 
belgesinin tevdiîni, Anlaşmanın yürürlüğe girişini ve bu Anlaşmaya ilişkin diğer 
işlem ve bildirimleri tebliğ edecektir.
 
EK - XII
15. MADDEDE ATIFTA BULUNAN EK
FİKRÎ MÜLKİYET HAKLARININ KORUNMASI
 
Madde 1
Korunmanın Tamamı ve Kapsamı
“Fikrî mülkiyet haklarının korunması” bilgisayar programları ve veri tabanları 
dahil telif hakları ve komşuluk haklarının, mal ve hizmet ticarî markalarının, 
menşe isimlendirmesi dahil coğrafî işaretlerin, sınaî tasarımların, patentlerin, 
bitki türlerinin, entegre devre topografyalarının ve açıklanmamış bilginin 
korunmasını kapsar.
Madde 2
Uluslararası Sözleşmeler
1. Anlaşmaya Taraf Devletler, aşağıda belirtilen çok taraflı anlaşmalarda yer 
alan hak ve yükümlülüklere uyma taahhütlerini teyit ederler.
– 15 Nisan 1994 tarihli DTÖ Ticaretle Bağlantılı Fikrî Mülkiyet Hakları 
Anlaşması (TRIPS Anlaşması)
– Sınaî Mülkiyetin Korunmasına Dair 20 Mart 1883 tarihli Paris Sözleşmesi (1967 
Stokholm Anlaşması)
– Edebî ve Sanat Eserlerinin Korunmasına Dair 9 Eylül 1886 tarihli Bern 
Sözleşmesi (1971 Paris Anlaşması)
2. Anlaşmaya Taraf Devletlerden aşağıda sayılan anlaşmalardan bir veya daha 
fazlasına taraf olmayanlar, bu Anlaşmanın yürürlüğe giriş tarihinden 1 Ocak 1999 
tarihine kadar aşağıda sayılan çok taraflı anlaşmalara katılmayı taahhüt 
ederler.
– Patent İşlemleri Amacıyla Mikro-organizmaların Saklanmasının Uluslararası 
Tanınmasına Dair 28 Nisan 1977 tarihli Budapeşte Anlaşması;
– İcracılar, Fonogram Üreticileri ve Yayın Kuruluşlarının Korunmasına Dair 26 
Ekim 1961 tarihli Uluslararası Sözleşme (Roma Sözleşmesi);
– Yeni Bitki Türlerinin Korunmasına Dair 2 Aralık 1961 tarihli Uluslararası 
Sözleşme (UPOV);
– Markaların Uluslararası Tescili ile ilgili Madrid Anlaşmasına ilişkin 27 
Haziran 1989 tarihli Protokol;
3. Anlaşmaya Taraf Devletler, fikrî mülkiyet haklarının uyumlaştırılması, 
yönetimi ve uygulanması ile ilgili belirlenmiş veya gelecekte yapılması gündeme 
gelecek uluslararası sözleşmelere ilişkin faaliyetler, DTÖ ve Dünya Fikrî 
Mülkiyet Hakları Örgütü (WIPO) gibi uluslararası teşkilâtlardaki faaliyetler ve 
Taraf Devletlerin üçüncü ülkelerle fikrî mülkiyet haklarına ilişkin konulardaki 
ilişkileri hakkında Taraf Devletlerden herhangi birinin talebi üzerine, uzmanlar 
seviyesinde ivedilikle danışmalarda bulunmayı kabul ederler.
 
Madde 3
Esasa İlişkin İlave Standartlar
1. Anlaşmaya Taraf Devletler ulusal kanunlardaki asgarî aşağıdaki hususları 
sağlayacaklardır.
– Bilgisayar programları dahil, telif hakları ve komşuluk haklarının yeterli ve 
etkin korunması,
– Özellikle tanınmış ticarî markalar olmak üzere mal ve hizmet ticarî 
markalarının yeterli ve etkin korunması;
– Tüm mal ve hizmetlere ilişkin olarak, menşe isimlendirmesi dahil coğrafî 
işaretlerin yeterli ve etkin korunması;
– Özellikle başvuru tarihinden itibaren 10 yıllık bir koruma dönemi sağlayarak, 
sınaî tasarımların yeterli ve etkin korunması;
– Patentlerin zorunlu lisanslandırılmaları, ancak TRIPS Anlaşmasının 31 inci 
maddesindeki şartlar altında tanınacaktır. Çalıştırılmama temelinde verilen 
lisanslar sadece makul ticarî koşullarla iç piyasanın tatmin edilmesini 
gerektirecek seviyede kullanılacaktır.
– Teknolojinin tüm seviyelerindeki buluşların, 5 Ekim 1973 tarihli Avrupa Patent 
Sözleşmesine taraf devletlerde 2 Mayıs 1992 tarihinde uygulamada bulunan 
korunmaya eş düzeyde etkin ve yeterli korunması, özellikle :
– başvuru tarihinden itibaren en az 20 yıllık bir korunma dönemi,
– buluşun yeri, teknoloji alanı ve ürünlerin ithal edilmesi veya dahilde 
üretilmesi hususlarında ayırım yapmaksızın patentlerin edinilebilirliği ve 
patent haklarının yararlanılabilirliği,
– tarımsal kimya ürünlerinin ve işlemlerinin patent edilebilirliği.
2. Anlaşmaya Taraf Devletler, en geç 1 Ocak 1999 tarihinden önce ulusal 
kanunlarında asgarî aşağıdaki hususları sağlayacaklardır.
– eczacılık ürünleri ve işlemlerinin patent edilebilirliği,
– entegre devrelerin topografyalarının yeterli ve etkin korunması;
– açıklanmamış bilginin yeterli ve etkin korunması;
– veri tabanlarının yeterli ve etkin korunması;
Madde 4
Fikrî Mülkiyet Haklarının Edinilmesi ve İdamesi
Fikrî mülkiyet haklarının edinilmesinin, hakkın verilmesine veya kayıt 
edilmesine bağlı olduğu durumlarda, Anlaşmaya Taraf Devletler verme veya kayıt 
işlemlerinin, TRIPS Anlaşmasında, özellikle 62 nci Maddede öngörülenlerle aynı 
seviyede olmasını sağlayacaklardır.
Madde 5
Fikrî Mülkiyet Haklarının Uygulanması
Anlaşmaya Taraf Devletler, TRIPS Anlaşmasında, özellikle 41-61 Maddelerde 
öngörülenlere eşit seviyedeki uygulama hükümlerine ulusal kanunlarında yer 
vereceklerdir.
Madde 6
Teknik İşbirliği
Anlaşmaya Taraf Devletler, Taraf Devletlerin yetkili makamları arasında, teknik 
yardım ve işbirliğine ilişkin uygun yöntemler üzerinde mutabakata varacaklardır. 
Bu amaçla, çalışmalarını ilgili uluslararası teşkilâtlar ile koordine 
edeceklerdir.